26 september 2009, vakantie in Malaga. Ik zat al een paar dagen met een vraag die ik nog niet hardop had durven stellen: ‘wat in tennis kan, kan dat ook in atletiek?’ Die dag vroeg ik aan Wim wat hij daarvan dacht. Ondanks het feit dat hij helemaal overdonderd was, hebben we de rest van de avond van gedachten gewisseld. Na mijn Olympisch goud was ik de uitdaging een beetje verloren, maar was dit er geen: terug 2m springen als mama!

Zou het kunnen? Op welke termijn? Hoogspringen, meerkamp? Wat met Lotte? Wat met de rust die ik vroeger zo nodig had? Hoeveel snelheid, explosiviteit, kracht en souplesse zou ik verloren hebben en vooral, wat voor een hoogspringster toch cruciaal is: kan ik het terug opbrengen om op mijn gewicht te geraken. Op dat moment woog ik nog 71kg, mijn trainingsgewicht was 63kg…

Op het einde van de avond was ik ervan overtuigd: ik ging het proberen. De dag erna stond ik op een atletiekpiste in Mijas. In eerste instantie wilden we een jaar trainen en dan evalueren wat nog mogelijk was, maar na een paar maanden bleek dat het allemaal snel kon gaan. Vandaag zit ik net onder mijn trainingsgewicht en zijn zowel Wim als ik zijn er 200% van overtuigd dat we terug mooie resultaten kunnen neerzetten.

Natuurlijk loopt er hier een zeer actieve Lotte rond, het vergt allemaal wat meer organisatie en energie, maar ook dat is een deel van de uitdaging. Net zoals bij Kim Clijsters komt er iemand die zich tijdens de trainingsuren zal ontfermen over onze kleine meid.

Voorlopig hebben we nog geen wedstrijdschema opgesteld. Hoogspringen is een zeer zware piekbelasting en we mogen vooral niet de fout maken om stappen over te slaan. Maar natuurlijk kijk ik er naar uit om terug aan competities deel te nemen. Na de aprilstage in Tenerife evalueren we verder en bekijken we wat er deze zomer hopelijk/misschien al mogelijk is.

Graag zou ik nog mijn sponsors willen bedanken voor het vertrouwen dat ze mij geven.

Afsluiten doe ik met de woorden van Wim: “Lotte, let op, want als mama iets in haar hoofd heeft…”

Veel liefs

Tia, Wim en Lotte

Voor aanvang van de eindejaarsfeesten is het nog eens tijd voor een update, het is alweer een tijdje geleden dat ik van me heb laten horen.

December, de atleten zijn ondertussen al een paar weken aan het opbouwen, de vermoeidheid begint te wegen. Dit is de periode dat de atleten hard trainen, woorden als bos, afzien, trapjes, moe, krachttraining zijn hen niet vreemd deze periode van het jaar… maar allen weten ze waarom: schitteren in de zomer van volgend jaar op het EK in Barcelona!

Presteren zonder op de tanden te bijten lukt niet, elke dag, elke training opnieuw je doel voor ogen houden en grenzen verleggen. Maar niet alleen hard trainen is belangrijk, hoe meer je traint hoe meer je moet rusten, recupereren van de zware inspanningen. Een paar keer per week naar de kiné, je voeding verzorgen en goed luisteren naar je lichaam. Er komt echt meer bij kijken dan alleen maar de trainingen op de piste.

De atleten van onze trainingsgroep hebben al een paar zware weken achter de rug en ik wil ze toch even een hart onder de riem steken, nog even volhouden en op het einde van de weg liggen allicht mooie prestaties!

De voorbije 2 maanden zijn alweer voorbij gevlogen, mijn dagen zijn goed gevuld met Lotte-tijd. Lotte is ondertussen bijna 6 maanden en ze is een actieve baby die vol enthousiasme de wereld aan het ontdekken is. Als ik de foto’s bekijk van net na haar geboorte kan ik het me al bijna niet meer voorstellen dat ze zo klein is geweest.

Twee weken geleden heb ik van de koning het Grootkruis in de Kroonorde mogen ontvangen, een hele eer natuurlijk. Achteraf is er wat discussie geweest over Lotte die mee naar het Koninklijk Paleis is geweest, maar vermits de meeste mensen in mijn omgeving op een maandag moeten werken leek het niet zo evident om opvang te vinden. Ik heb dan toelating gevraagd aan het hof om Lotte mee te nemen en dat was absoluut geen probleem.

Vorig weekend ben ik nog eens naar GBA - Roeselare gaan kijken. Met 3-0 als eindresultaat was het een leuk avondje uit. Ondertussen is GBA opgerukt naar een 3de plaats! Hopelijk kunnen ze de top-6 positie aanhouden en de play-offs spelen op het einde van het seizoen.

Ik wens iedereen alvast leuke feestdagen toe !!!

De tijd vliegt voorbij, Lotte is ondertussen al 4 maanden en het lijkt alsof ze er al altijd is geweest. Vreemd hoe snel ik me een leven zonder haar al niet meer kan voorstellen.

In september zijn we nog op vakantie naar het zuiden van Spanje geweest, we kunnen weer een paar maanden zonder zon aan. Tijdens onze vakantie is Wim nog wel ‘even’ heen en weer naar Talence gereden waar Hans Van Alphen zijn eerste 10-kamp afgewerkt heeft sinds zijn blessure en opgave in Peking. Hij verbeterde meteen zijn persoonlijk record en kan binnenkort met vertrouwen het volgend seizoen voorbereiden. Een knappe prestatie voor iemand die maandenlange revalidatie achter de rug heeft.

Na de vakantie heb ik al drukke dagen gekend, Lotte heeft dan ook haar eerste dagen bij de opvang achter de rug. Moeder en dochter hebben het beide uitstekend overleefd. 

Eerst was er de Acerta Brussels Ekiden waar ik naast het startschot ook de champagne heb mogen uitdelen aan de winnende teams. Voor KIA heb ik een fotoshoot achter de rug, het doet me veel plezier dat mijn partners na het beëindigen van mijn carrière mij nog steeds als hun uithangbord beschouwen.

En binnenkort kunnen jullie ook de nieuwe Pizza Hut-spots bekijken. Na 2 lange maar gezellige dagen opnames ben ik benieuwd naar het eindresultaat.

Voor de rest probeer ik ook af en toe wat te sporten, je kan me terug regelmatig tegenkomen in het bos. Als explosieve sporter had ik nooit gedacht dat ik nog voor mijn plezier een toertje zou gaan joggen. Vorige week ben ik de eerste keer terug gaan squashen, de dag erna vroeg ik me af of er een spiertje in mijn lichaam te vinden was dat niet te lijden had aan spierstijfheid .

Zoals vele mensen heb ik ook uitgekeken en genoten van de comeback van Kim Clijsters, het is bijna niet te geloven wat ze gepresteerd heeft. Er zijn geen passende woorden voor, behalve deze dan: KLASSE !!!

Veel liefs

Tia, Wim en Lotte

Ik heb een week lang erg genoten van het WK in Berlijn. Het was wel speciaal, de eerste keer als toeschouwer. Ik ben ook nooit eerder zoveel naar het stadion geweest. Het was leuk om iedereen nog eens terug te zien en heel fijn om te zitten supporteren.

Ik had ook helemaal niet het gevoel dat ik iets mis door niet deel te nemen. Dat hoofdstuk is duidelijk afgesloten voor mij. En Lotte was mee in een draagdoek, ze had helemaal geen last van het lawaai en viel zelfs in slaap in de tribune.

Ik niet, want er was veel boeiends te zien. Een schitterende hoogspringcompetitie, heel spannend. De beste heeft gewonnen denk ik.

Het stadion was bijna nooit uitverkocht, dat was wel jammer. De Duitsers vinden tickets te duur hoorde ik. Al zijn het wel faire supporters, zeker toen ze ook voor Blanka supporterden in haar strijd tegen thuisspringster Friedrich.

De Belgen? Dit is een hele jonge generatie, zij moeten vooral ervaring op doen voor volgend jaar. Er zijn veel nieuwelingen bij, die moet je de tijd geven! Het BR van Eline is heel knap gedaan na haar moeilijke aanloop. En hopelijk kunnen de jongens op de estafette nog iets moois doen in de finale.

Usain Bolt is zonder twijfel de man van dit WK, het zijn onwaarschijnlijke records die hij liep! Alleen een beetje jammer voor Tyson Gay, die ook super heeft gelopen. Ook opmerkelijk waren de 3 nulsprongen van Isinbayeva. Jammer voor haar, maar ze had een beetje een moeilijker jaar en ook zij is maar een mens. Je weet natuurlijk dat je niet oneindig kan blijven winnen.

Ik keer in elk geval tevreden terug!

Lotte is ondertussen al bijna zes weken oud. Ze stelt het heel goed. De eerste twee weken waren erg zwaar, zeker na de keizersnede. Nu ben ik het gewend en voel ik me super goed. En begrijp ik hoe graag mijn mama me ziet!

Het is allemaal helemaal zoals ik verwacht had. Ik had natuurlijk al wat ervaring. Ik was 14 toen mijn zusje Evy werd geboren en heb vaak voor haar gezorgd.

Lotte heeft al enorm veel kadootjes en attenties gekregen. Jammer genoeg heb ik geen tijd om iedereen persoonlijk te bedanken voor alle kaartjes die we hebben gekregen, hopelijk begrijpen jullie dit! Het origineelste cadeau kreeg ik van mijn sponsor Asics: gepersonaliseerde schoentjes, met haar naam en geboortedatum op, zo schattig!

Lotte lijkt erg hard op Wim. Ze is een echte wroeter, heel beweegelijk ook. Ik was als prematuur wat platter. De zwarte haren en de lange benen heeft ze van mij.

Ik zou me een leven zonder Lotte al niet meer kunnen inbeelden. Ik hoop dat Wim en ik Lotte haar talenten kunnen laten ontwikkelen, zonder haar in een bepaalde richting te duwen.

Het zwanger zijn zelf vond ik, hoewel ik een droomzwangerschap had, niet altijd even leuk. Ik was gewend om dagelijks te sporten en plots valt dat weg. Mijn mama zei altijd dat ik die buik zou missen, maar ik heb hem nog geen seconde gemist.

Ondertussen ben ik alweer 14 kilo kwijt en binnenkort kan ik rustig aan terug beginnen lopen! Asics heeft me gevraagd om mee te werken aan het Start To Run project, dat zal ideaal zijn om terug aan mijn conditie te werken!

Eind september ga ik ook terug aan het werk. Ja, Lotte zal dan naar de creche moeten. Ik zal bij Golazo opnieuw helpen bij het organiseren van sportevenementen. Bij die evenementen gaan we ons ook vooral richten op kinderen, maar daarover zal de komende maanden nog uitgebreid gebrainstormd worden!

Snel smsje vanuit de kraamkliniek. Lotte is vanmiddag om 11u30 geboren: 3kg170. Ze stelt het super en wij zijn apetrots!

Op de persconferentie voor de Belgacom Memorial Van Damme op 12 mei hebben jullie kunnen vernemen dat ik ambassadrice zal zijn van de Belgacom Youth Memorial. De beste jonge atleetjes van België zullen zich voor de 2de keer net zoals de supersterren met elkaar kunnen meten in het Koning Boudewijnstadion. Een unieke ervaring natuurlijk voor kinderen om vlak voor de ‘grote’ Memorial hun wedstrijden af te werken. Vanaf volgend jaar zal ik me ook met de praktische voorbereidingen van dit jeugdevenement kunnen bezighouden.

Mijn eerste opdracht bij Golazo is achter de rug. De voorbije weken heb ik mijn handen vol gehad met het organiseren van 5 atletiekinitiaties op grote pleinen. Met ‘In de Voetsporen van Tia’ is waren we achtereenvolgens te gast in Oostende, Gent, Antwerpen, Tienen en Hasselt. Kinderen tussen 6 en 12 jaar hebben kunnen kennismaken met verschillende atletiekdisciplines en het doet me dan ook plezier om te horen dat er toch een aantal kindjes de smaak te pakken hebben en de weg naar de atletiekclub hebben gevonden.

Vorige week zondag heb ik de aftrap gegeven van Standard – Anderlecht, de 2de beslissende testmatch in het kampioenschap van België. Uiteraard kennen jullie mij allemaal als Beerschotsupporter, maar deze keer ging mijn voorkeur uit naar Standard. De passie en het vuur die altijd te vinden zijn in de ploeg spreken me wel aan. Sport is emotie, en dat is dan ook alweer gebleken. Ik heb genoten van een avondje voetbal en was natuurlijk ook tevreden dat Standard voor de 2de keer op rij Kampioen van België is geworden. Volgens mij, afgaande op het hele seizoen, de terechte kampioen. Ik wens ze veel succes volgend seizoen, dat ze alle matchen mogen winnen, behalve… die tegen Beerschot natuurlijk!

Vanaf nu kan ik me dus volop concentreren op de komst van ons kindje. Het begint echt af te korten nu en ik kijk ernaar uit om ons kindje eindelijk in mijn armen te kunnen nemen. Ik ben natuurlijk superbenieuwd naar hoe het er zal uitzien en vooral om te weten of het een jongen of een meisje is. Maar uiteraard is het allerbelangrijkste dat ons kindje gezond en wel is. Half juni weten we meer …

Veel liefs,
Tia

Turijn is alweer een paar weken achter de rug, de atleten zijn in volle voorbereiding op het zomerseizoen! Benieuwd of de nieuwe namen van deze winter de lijn kunnen doortrekken. Het wordt dus uitkijken naar de start van het nieuwe seizoen dat uiteraard in het teken zal staan van het WK in Berlijn half augustus!

Voor de rest zijn het drukke dagen, we organiseren 5 supercoole atletieknamiddagen waar kinderen eens kunnen kennismaken met atletiek. In plaats van op een 'saaie' atletiekpiste te sporten gaan we een stadsplein ombouwen tot mini-atletiekpiste! Kinderen kunnen meedoen aan sprint/horden, kogelstoten en natuurlijk ook hoogspringen.

Heb je een Olympische droom en wil je weten of die kan uitkomen, kom dan langs op één van de 5 namiddagen en laat testen of jij de nieuwe olympische kampioen bent? Iedereen die meedoet krijgt in elk geval een gouden medaille als aandenken. Zaterdag starten we in Oostende, dus kom maar eens een kijkje nemen op het Sint-Petrus- en Paulusplein. Neem je vriendjes en vriendinnetjes mee en we maken er een leuke dag van!

Voor meer informatie, klik HIER

Eline Eline Eline, wat steekt ge nu toch allemaal uit : Europees Kampioene !!!
Een medaille was mogelijk, maar winnen, dat is pas een staaltje van mentale klasse !!!
Super gedaan, heb er weinig woorden voor, behalve dan … RESPECT! Verdiende beloning voor je harde werken en super persoonlijkheid. Geniet van je rust !!!

Wat de Belgen betreft denk ik dat de balans positief was. Naast de medaille van Eline haalde Damien Broothaers nog een finaleplaats op de 60mh. Sigrid Vanden Bempt greep net naast een finale, maar kon wel met een Belgisch record naar huis. Onze 2de hordeloopster Elisabeth Davin liep in de halve finale een persoonlijk record en kan ook tevreden terugblikken op haar EK.

Wat me wel opviel is dat de meeste andere landen met veel nieuwe namen en jonge atleten naar Turijn zijn gekomen. De minima waren niet zo streng, maar ons land slaagde er niet in om een grote delegatie te sturen naar Turijn. De Europese titel van Eline was fantastisch, maar ik stel me wel de vraag hoe het komt dat België in de breedte met zo weinig atleten aanwezig was in Turijn!? Stof tot nadenken dus …

Internationaal was het voor mij persoonlijk uitkijken naar een duel Vlasic – Friedrich, maar jammer genoeg is het zover niet gekomen. Vlasic had een echte off-day, achteraf luidde het verdict: motivatieproblemen!? Friedrich kon dus zo met 2m01 plaatsnemen op het hoogste schavotje. Vlasic werd 5de met 1m92, het is geleden van maart 2007 op het EK in Birmingham dat ze nog eens met die hoogte naar Kroatië moest terugkeren.

Uiteraard heb ik ook met extra aandacht naar de vijfkamp gekeken, de Russische Bogdanova kon haar favorietenrol waarmaken en ging naar huis met de titel. 2de werd de Nederlandse Jolanda Keizer die een sterk persoonlijk record neerzette. Van Bogdanova en coach kregen Wim en ik nog een typisch Russisch cadeautje voor de baby, Matroesjka’s en een t-shirtje voor de toekomstige kleine.

Voor de rest vond ik de prestaties van Doucouré en de verspringer Bayer met een onwaarschijnlijk Europees record van 8m71. Jammer voor hem ging tijdens zijn recordsprong alle aandacht naar de 4x400m van de Italianen die op het einde van het EK de zaal helemaal in lichterlaaie zetten.

Turijn is achter de rug, ik heb ervan genoten. Ik heb mooie atletiek gezien, nieuwe namen gehoord en verassende kampioenen gezien! 

Exit Turijn, volgende zitting in augustus op het WK Berlijn.

Met de zwangerschap verloopt nog steeds alles prima, mijn buik kent ongekende groeisprintjes en de baby groeit lekker mee. Nog 3 maanden, het aftellen is stilletjesaan begonnen!

Vele groetjes, Tia

Het EK heb ik deze keer langs de andere kant van de tribune bekeken, de eerste keer.