the road to Kona

Ik heb gisteren mijn laatste ironman van mijn carrière afgewerkt, het was een wedstrijd die me nog lang zal bijblijven! Het waren zware omstandigheden, de laatste 75km veel tegenwind en tijdens het lopen was het zeer warm. Als je op zo’n dag problemen hebt weet je dat het een lijdensweg zal worden!

Het zwemmen is me goed bevallen, de juiste groep en niet teveel energie moeten gebruiken om die gasten te volgen. Eens op de fiets had ik al vlug door dat het zwaar zou worden. We reden veel te snel, wetende dat er nog een zware tweede helft stond aan te komen heb ik bewust na 60km de groep laten gaan. Na 100km te hebben afgewerkt begon ik al zware benen  te krijgen, ik kreeg mijn voeding niet meer binnen en moest overschakelen op vaste voeding (bananen) van de organisatie. De laatste 30km heb ik nog veel tijd verloren, maar met een goed loopnummer kon ik nog veel goed maken. De eerste 8km tijdens het lopen verliepen goed maar toen begon ik me slecht te voelen en wist ik dat het moeilijk zou worden. Ook tijdens het lopen had ik problemen mijn voeding binnen te houden met alle gevolgen van dien. Tijdens de laatste 12km moest ik door krampen meer stappen dan lopen!

Drie minuten nadat ik was aangekomen ben ik in elkaar gezakt, ik moest worden weggevoerd en heb ik de nodige medische hulp gekregen. Mijn lichaamstemperatuur was amper 35,6 en ik was 5kg afgevallen en kon niet stoppen van beven!

Vele atleten hebben het lastig gehad, ik had besloten mijn laatste ironman wat dan ook te eindigen! Geen gemakkelijke opdracht maar nu één dag later ben in tevreden van wat ik heb gedaan!

Het leven van een atleet ziet er altijd zeer rooskleurig uit, we leiden een goed leven en kunnen doen wat we graag doen! Er zijn wel momenten dat het minder gaat maar alles samen hebben we het recht niet om te klagen! Wij atleten vergeten zeer gemakkelijk dat we op de momenten dat we op stage zijn of in het buitenland verblijven voor een wedstrijd we belangrijke mensen thuis achter hebben gelaten! Wij zitten op hotels en worden bediend als god in Frankrijk!

Mijn vrouw en twee kinderen zijn voor mij diegene die ik telkens moet achterlaten! Zij hebben het niet gemakkelijk, ze staan voor alles alleen en kunnen moeilijk op mij rekenen! Het wordt eens tijd om hen te bedanken voor hun steun en vertrouwen die ze me geven. Zonder hen kan ik niet functioneren zoals het hoort, zonder hen kan ik na een mindere uitslag niet zo vlug er terug bovenop komen, zonder hen kan ik niet vieren als het eens goed is gegaan!

Dank je voor alles wat jullie voor mij hebben gedaan, ik zal jullie niet teleur stellen!

Neem maar gerust een kijkje en lach je te pletter!

Beste (sport)vrienden,

Wegens een samenloop van omstandigheden hebben de organisatoren van Trisum de moeilijke, maar juiste beslissing genomen, om alle events voor de zomer 2009 te annuleren. Twee zaken liggen aan de basis van deze annulatie.
1. Enkele organisatorische elementen waren wegens gebrek aan voorbereidingstijd onvoldoende of niet kwalitatief genoeg realiseerbaar; 2. Wegens onvoldoende voorinschrijvingen kon de lokale politie de veiligheid & vrije doorgang van de deelnemers aan de Trisum Bike Tour in Hooglede niet garanderen.

Deze "valse start" doet echter geen afbreuk aan het Trisum-concept dat door Luc Van Lierde ontwikkeld werd i.f.v. sportieve aktiviteiten ten voordele van het goede doel.

De mensen die reeds ingeschreven én betaald hebben krijgen vanzelfsprekend eerstdaags het inschrijvingsbedrag integraal teruggestort. Wij danken de deelnemers voor het gestelde vertrouwen.

Op wedstrijdgebied kijkt Luc Van Lierde de komende maanden vol verwachting en ambitie uit naar het EK Long Distance in Praag (TCH), de Triathlon van Knokke en natuurlijk de Ironman van Hawaii.

Met Trisum kijken we eveneens vol ambitie vooruit en hopen u in de toekomst alsnog te mogen begroeten op één van de sportieve events die we zullen organiseren.

Met sportieve groet,
Het Trisum-team