Variatie troef
Zondagavond.
Einde van een bevredigende week. Op sportief vlak, dan toch.
(anders ook hoor)
Hieronder, chronologisch als het ware, een overzicht.
Maandagavond was het fitnesstijd. Nieuwe messen snijden goed, ik weet het…
Opnieuw voor de ‘circuit’ formule gekozen. Lekker afwisselend. Voor je ’t weet zitten de oefeningen er alweer op.
Woensdag werd de kaart ‘loopschoen’ getrokken.
Op de agenda: een intervaltraining.
Piramide, de vaste lezer weet waarover ik het heb.
Negen kilometertjes, doorspekt met enkele versnellingen.
Amper 44min50sec had ik nodig…
I: 98km – T: 103km
Vrijdagavond.
Thuisgekomen.
Zalig weertje. Juiste temperatuur, amper wind.
Laat het avondeten maar koud worden, eerst maar eens wat kilometers bijeen joggen.
Rekening houdende met de te verwachten duisternis (het was immers al 17h30) koos ik mijn 4km-lusje als decor. Drie keertjes. Eerste rondje was tergend traag (bewust), vervolgens ietsjes soepeler (eveneens bewust), het laatste vlot (volledig bewust).
Na 1h06min40sec was ik opnieuw thuis. Jammer bijna.
I: 110km – T: 115km
Zaterdagmorgen.
Fitness. 50 minuten onafgebroken cardio en kracht afwisselen. Verademend.
Thuisgekomen, sixpack gecheckt 
Vooralsnog geen spoor van te bekennen. 
Zondagmiddag.
Tijd voor een lange duurloop!
We koesteren immers nog steeds die marathondroom…
23 km zou leuk zijn.
Met de auto naar St. Andries. Drankgordel om, MP3 in de oren, energiereep op zak, en hoppa, weg waren we.
Na 500 meter koos ik het kanaal. Niet zomaar een kanaal.
Hét kanaal.
KGO.
Het decor van Oostende – Brugge Ten Miles.
Het decor van SKP-KGO.
Wat bleek?
Samen met het hakken van de gekende bomenrij, werd ook het wegdek vernieuwd.
Althans, dat stond in de planning.
Mocht ik daar dus dik twee kilometer lopen op halvelings aangereden gemalen asfalt. Eén strook was zelfs nog niet aangevuld met verharding. Kon ik een halve meter naar beneden duikelen om in losse grond met ferme stenen mijn pad te vervolgen.
Als dat maar goed gaat, op 7 maart!
Ter hoogte van Nieuwege was ’t leed voorbij. (dat is – tijdens OB Ten Miles - aan die korte zone met kasseitjes, pakweg na 10km)
Het mistige weer zorgde voor een irritante bril. Kleine druppels verpestten mijn zicht. Bij een dikke – goed herkenbare - boom hield ik even halt. Bril weggemoffeld achter z’n brede stam. Hopelijk vind ik ‘m terug straks, zonder bril…
Keerpunt na 11,5km. Oudenburg, aan de sluis met de Plassendaelevaart. 1h02min op de teller. Nou… netjes, rakker!
De terugweg liep al even vlot. Drankgordel werd steeds lichter, energiebar steeds korter.
Tussen kilometer 18 en 22 verhoogde ik mijn snelheid richting 12km/h. De eerste twee kilometers liep ik aan 4min45.
(Bijna liep ik m’n bril voorbij…)
Daarna dreigde het wat stil te vallen. MP3 bovengehaald, en van radio veranderd naar opgenomen muziek. Te weten, gebroeders KO. De verstokte lezer herkent deze truc mogelijks.
Het liedje ‘ik heb een boot’ of ‘boten Anna’ zoals je wilt, bezorgt me telkens weer een flukse cadans. Ook dit keer. Vier keer replay gekozen. Tot aan km 22 dus. Ging weer lekker.
Bij het aanvatten van de laatste kilometer een blik op de chrono. Wat bleek? Een tijd onder de twee uur was realistisch. Al diende er doorgejast. Dan maar zo. Laatste tweehonderd meter werd er relaxed uitgelopen. Chrono stop. 1h59min25sec.
Een vertrouwensboost, geloof me vrij.
En een gemiddelde van 11,55km/h.
Naaaaaajs.
I: 133km – T: 138km
Zo. Vijf keer sport op zeven dagen, en een weektotaal van 44km.
Straks lopen we weer ‘onder de mensen’.
Volhouden is nu de boodschap.