tien dagen zonder...
Huh… een update.
Is dat even schrikken.
Bijna was ik uit het lijstje van ‘favorieten’ gesjot! Wedden?
Als een volleerd visser steek ik het met graagte op ’t weer.
Regen.
Gevolgd door donkere wolken, met opnieuw regen.
Waarna het buiig werd.
Hier en daar een bui. Altijd hier, nooit daar.
Opnieuw regen. Plensbuien.
Twee weken lang.
De Westhoek verzuipt.
(en zuipen kunnen ze…)
Mijn motivatiepeil stond omgekeerd evenredig met het waterpeil.
Ondermaats. Onder nul.
Tien dagen hield ik het uit, tien dagen was de ‘goesting’ ver weg.
Lichtjaren ver.
Frank De Winne moet ze ongetwijfeld gekruist hebben, bij het binnendringen van de dampkring.
Afgelopen zaterdag klaarde het op. Ook geestelijk.
Schoentjes en bijhorend tenue aan, en hoppa, weg was ondertekende.
Mijn lusje van negen kilometer leek als nieuw. Bijna moest ik de weg vragen…
Ik hield er grotendeels een rustig tempo op na.
Drie keer versnelde ik.
Willekeurige afstand, willekeurige tijdspanne.
Noem het een fartlek. ‘Fartlek Light’,dan wel.
Behoorlijk uitgelaten stond ik 52min20sec later terug thuis.
Het begonnen opnieuw te druppelen…
Minuten later overgaand in regen…
Who cares…
I: 1204 - T: 1502km
Ook het vissen verdween op het achterplan.
Ondanks een goeie paraplu, kon ik mezelf niet motiveren.
Soms hou ik van somber, word ik met graagte een tikkeltje weemoedig.
Andere dagen haat ik dat oneindige gedruppel.
De meelezende karpervisser moet ik dus teleurstellen.
Geen wilde verhalen van meterlange karpers, drils die een half etmaal in beslag nemen, wegers die tot barstens toe belast worden. Thuis heb ik gezeten. Lekker warm, lekker droog.
Wedden dat ze toch niet gingen bijten?
Deze week moet een ommekeer worden.
Na het ontbreken van loopkriebels, wil ik vanaf nu weer drie keer per week buiten.
Ik startte dinsdag.
Clubtraining.
De goedlachse clubgenoten bezorgen éénieder een boost. Zo ook uw dienaar.
Onze trainer had een herstellende opgave voorzien.
(velen hebben nét een drukke crosscampagne achter de rug)
Op het menu een gekende lus van 2.750 km.
Dit aan een leuk, maar menselijk tempo.
Bij voorkeur drie rondjes.
Ik had meteen uitgemaakt na twee toertjes af te ronden.
We vormden een groepje van een zestal mensen.
Lekker tempo’tje, niet te gek, niet te traag.
Voor de fun (nou ja… cijferfreak, remember?) duwde ik halfweg het eerste rondje de chrono in. Een ronde later zette ik op precies dezelfde plaats de chrono stop. Ik las 13min15sec af.
Wat hoofdrekenwerk verklapte een tempo van nét iets boven de 5min/km.
Thuisgekomen hield de rekenmachine het op 12.45km/h.
Bevredigend.
Met het nodige inloopwerk op de piste, gok ik op een totaalafstand van 8km.
Niet adembenemend ver, maar wel een eerste keer aan een leuk tempo.
Happy me!
C: 123km - T: 1510km
Avondlijk naschrift:
Zopas twee rondjes van vier kilometer gelopen. Dit aan een bijzonder rustig tempo'tje. Vier keer heb ik - gedurende tweehonderd meter - het tempo flink (nou...) omhoog gehaald. Ging lekker! (47min)
I: 1212km - T: 1518km