« april 2009 | Hoofdpagina | juni 2009 »

mei 2009 Archieven

06 mei 2009

Een inhaalbeweging

Via deze post maar even wat achterstand goedmaken.
 
Zoals eerder meegegeven stond er dit weekend een lange duurloop op het programma. Te weten, 22 km aan mijn – onlangs herrekend – vooropgesteld marathontempo. Aan een kilometertijd van 5min15sec zou ik dus moeten afronden in 1h55min30sec. Voorzichtigheidshalve voorzie ik een tolerantie van 3 minuten, zowel naar onder als naar boven.
Met de auto maar weer naar ’t kanaal Gent – Oostende gekacheld om daar in alle rust langs ’t jaagpad te kunnen lopen. Drankgordel omgesjord, voorzien van water en sportdrank. Eveneens zo’n ‘Long Energy reep’ van Isostar meegegrist. Benieuwd of dat knabbelen onderweg wat wil vlotten.
De eerste elf kilometer (ik loop heen en terug) heb ik de wind schuin in het nadeel, maar weet toch een fijn tempo aan te houden. Aan het keerpunt heb ik 57min op de teller, wat zo goed als perfect is. Op de terugweg is het logischerwijs lichte rugwind, en begint mijn drankgordel eveneens steeds lichter te wegen. Ongemerkt loop ik een fractie sneller dan de ‘heenreis’. Die granenreep in een chocoladejasje gaat vlotjes binnen (in een keertje of 4) en smaakt wonderwel nog lekker ook. Alweer iets bijgeleerd. In hoeverre die snack een meerwaarde heeft betekend, moet ik mezelf en jullie schuldig blijven. Puur psychologisch bekeken, ga ik er steevast nog enkele binnenwerken in mijn toekomstige RDL’s.
De laatste kilometers gaan lekker, en het tempo blijft mooi egaal. Afdrukken doe ik op 1h52min40sec. Nog net binnen mijn tolerantieveld!
 
I: 425km - T: 545km
 
 
Tijdens het verlengde weekend worden uiteraard de hengels van stal gehaald. Het zonnetje lokt me richting IJzer. Vanachter mijn hengels heb ik zicht op het IFF traject. Op 13 september 2009 zal ik hier kilometer 17 aansnijden.

De karpers leken aardig trek te hebben, en enkele keren mocht ik mijn schepnet onder een knappe IJzerschub schuiven. Soms vang je niets, soms klopt het plaatje…

 
 
Komende vrijdag wil ik een tweede keer meelopen te Aalter. Daar worden immers de 5 en 10 mijl van Aalter ingericht. Voor de gelegenheid gaat mijn voorkeur uit naar de joggingafstand van 4km. Het doel hiervan is dubbel. Een wedstrijdje van amper enkele kilometers is niet meer dan voordurend op of over de grens aan lopen. De ideale snelheidstraining, mijn gedacht. Met de Katho-Corrida van volgende week vrijdag in gedachten is zo’n snelheidsoefening netjes meegenomen. Een tweede doel is om eindelijk eens een wedstrijdgemiddelde van 15km/h te halen.
Die snelheid komt er niet vanzelf, dus werd een gisteren een intervaltraining afgewerkt. Mijn favoriete opbouw zal jullie intussen wel bekend zijn. Rustig beginnen, en eveneens rustig eindigen. Het zwaartepunt van de training dus halfweg plannen.
Nog even kort een overzichtje:
(R: rustig -   T: tempo)
5min R – 0 min T
4min R – 1 min T
3min R – 2 min T
2min R – 3 min T
1min R – 4 min T
2min R – 3 min T
3min R – 2 min T
4min R – 1 min T
en afrondend dik tien minuten uitlopen.
Vooral die herneming van 4 minuten tempo na amper 1 minuutje rust weegt zwaar. Eveneens meegeven dat de tempoblokjes stevig worden gelopen (lees: tegen de verzuring aan).
Mijn toertje van 10km eindigde dinsdagavond na 50min50sec.
Ook dit keer was er dat voldaan gevoel na een pittige intervaltraining.
 
Nu maar hopen op een tijd onder de zestien minuten, vrijdag a.s.
Indien (nét) niet gehaald, wil ik nu al de twee bruggen over de E40 aanhalen als goedkoop excuus 
 
I: 435km - T: 555km

09 mei 2009

Aalter, uitstel of bevestiging?

Vrijdagavond kon mogelijks een ‘scharnierpunt’ worden in mijn prille ‘runnersbestaantje’. Al van in ’t najaar 2008 kijk ik immers uit naar de eerste wedstrijd die sneller gelopen wordt dan 15km/h gemiddeld. Uiteraard lenen kortere afstandjes zich hier beter voor dan halve marathons, maar dat had je ongetwijfeld ook al in de smiezen.
Gisteren was zo’n mogelijkheid. In Aalter werden immers de 5 en 10 mijl ingericht. Inclusief een jogging van 4km. Ook vorig jaar liep ik daar de 4km, en wist dus precies wat er ons allemaal voorgeschoteld ging worden.

Ik herinner me het volgende: ‘Na pakweg tweehonderd meter worden we koudweg de E40 over gestuurd. Een eerste brug dus. En gezien start en aankomst dezelfde was, moesten we uiteraard nog een tweede keer over die snelweg. Die tweede brug is iets minder steil, maar daardoor wel een stukje langer.’

Ook de wind was van de partij, maar zou achteraf niet meteen nadelig blijken.

 
Tijdens het opwarmen de eerste brug enkele keren op- en afgelopen. Met de werken op de E40 tussen Beernem en Oostkamp stonden de auto’s praktisch stil onder mijn voeten. De organisatie besloot wijselijk om de start een tiental minuutjes uit te stellen, om de mensen die vast zaten in het verkeer alsnog te kunnen laten starten.
 
Knal, weg waren we. Gezien de eerste honderd meters flink tegen wind waren, wou ik zo goed als mogelijk aansluiten op mijn voorgangers. Al snel vormde zich een groepje van een zestal lopers. Het tempo was best wel strak, en ik zat in de eerste kilometer al (dicht) tegen mijn plafond. So what, het is maar vier kilometer!
Eerste kilometerpaaltje stond er na 3min53. Mooi op 15km/h schema dus, en al één brug ‘overwonnen’. Het groepje liep gezwind door, en het tweede kilometerpaaltje bracht 7min46 op de Saxon. Egaal, tot op de seconde. Op de lange brug werd er niet meteen getalmd, en bleef ‘mijn’ groepje aardig doorjassen. We vlogen (nou ja…) de brug af! Naar mijn gevoel liepen we dat moment tussen de 16 en 18km/h. Een blik op de chrono gaf 11min50 aan, en dus zocht ik angstvallig paaltje ‘3’. Damn… gemist! Dan maar geen tussentijd. “nog dik drie minuten knallen”, sprak ik mezelf hoopgevend toe. We liepen een woonkern binnen, wat bijna het einde van de ronde betekende. Als enige van ons groepje liep ik naar links, om de finish te passeren. Mijn medelopers hielden rechts aan en hadden dus nog minstens één rondje tegoed. Aan dit tempo… Sjeeezes! Respect.
Ik drukte af op 15min19sec, en de aardige gozer die een sportdrankje in mijn handen duwde, voegde eraan toe: “zesde plaats”. Yes! Ruim onder de zestien minuten, en een stekje in de top tien. Een evenaring van mijn beste eindplaats (ook in Wingene werd ik vorig najaar zesde).
De officiële uitslag stond de volgende morgen reeds netjes online. Mooi werk!
Mijn naam stond inderdaad naast nummertje zes. Blijkbaar had ik ook een secondje te laat mijn chrono stopgezet. 15min18 dus, goed voor een gemiddelde van 15,68km/h. (73 aankomsten) Feestjeeeuuuhh.
 
Ook forumcollega, en trouwe blogbezoeker ‘Juurne’ liep er de vier. Hij wist zichzelf knap te verrassen, en liep er zomaar naar een 11de plaats. Hij had 18 minuten in het achterhoofd, maar liep er na 16min28 over de eindmeet. Direct na de aankomst al meteen twee blije gezichten. Proficiat Jurgen!
 
De organisatie ‘Joggingclub Aalter’ (JCA) verdient afrondend een lovend woordje. Ruime inschrijvingstafels, waar alles lekker vlot verliep. Ook de talrijke aanwezige toiletten zijn - voor een zenuwpees als mezelf - een Godsgeschenk. Uitslagen netjes op tijd, begrip voor ‘file-dupes’, enz.
 
Tot volgend jaar!
 
W: 79km - T: 559km

10 mei 2009

Genietend

Gisteren stond alweer mijn ‘langeduurloop’ op de agenda. De kilometertjes dikken intussen gestaag aan, en inmiddels moeten er 24 onder de voeten door.
Het traject werd simpel vastgelegd. Met de auto naar mijn favoriet kanaaltje gereden, en daar de kilometerteller van de auto op nul gezet. Vervolgens één kilometer terugrijden, en we hadden 12km (enkele rit) tot aan het keerpunt te Oudenburg. Twee flesjes (uit m’n loopgordel) werden met water gevuld, en in mijn broekzak gestopt. In de hand een vol flesje sportdrank. Mijn MP3 mocht ook nog eens mee op pad, zij het met half opgeladen batterij.
Bedoeling was om lekker relaxed te lopen. Op ’t gamakkie!
Radiozender MNM nam me moeiteloos mee op sleeptouw. De karpers die het kanaal rijk is, lagen her en der te zonnen nét onder het wateroppervlak. Fraaie beelden.
Na een kilometertje of zeven dronk ik nog eens stevig van mijn Extran, en verstopte het flesje achter een boom. Op de terugweg zou ik het terug oppikken. Een tiental kilometers op water overleef ik vast wel. Het keerpunt diende zich intussen aan na 1h07min.
Op de terugtocht poogde ik zo goed als mogelijk hetzelfde tempo aan te houden. De enige die er de brui aangaf, was mijn MP3. Whatever.
Mijn sportdrankje had trouw gewacht op zijn baasje, en zorgde voor een aangename opkikker. Aan Stalhille stond dankbaar een vuilnisbak te wachten op me. Lopers zijn immers propere mensen!
Een half uurtje later stond ik bij de auto en drukte af op 2h15min. Op een minuutje na behoorlijk vlak gelopen. Voldaan stap ik de Focus in en drink een halfliterflesje water zomaar leeg. Soms kan water écht  lekker zijn!
  
I: 459km - T: 583km

15 mei 2009

St. Rembert - Katho Corrida

Op 15 mei stond de 21ste editie van de KATHO Corrida (Scholengroep Sint Rembert, Torhout) op de kalender. Als leerkracht - met een tikkeltje liefde voor de loopsport - binnen deze scholengroep (Vrij Technisch Instituut) staat zo’n loopgebeuren uiteraard hoog aangeschreven. Meerdere gewaagde uitspraken van leerlingen én leerkrachten passeren de revue tijdens de ‘aanloopweken’. Ik hield mijn voorspellingen voorzichtjes op 38 minuten.
 
Mijn intervaltraining van vorige week dinsdag had me niet meteen windeieren gelegd in Aalter, dus was het al snel duidelijk welke training er deze week nog even uit de benen geschud ging worden. Tien kilometer dus, met tempoblokjes tot max. 4 minuten. Afgelopen dinsdag stond er een stevige wind, en moest ik flink aan de bak om de snelheden van vorige week te halen. Ik klokte finaal af op 51min25. Een half minuutje later dus dan vorige week, al was ik vrij zeker minstens dezelfde inspanning geleverd te hebben. Tevreden konden de loopschoenen worden losgeknoopt.
  
I: 469km - T: 593km
 
 
Vanmiddag was het dus D-day te Torhout. Een meute van enkele duizenden loper(tje)s verzamelde rond 13h30 aan de voorgebouwen van onze scholengroep. Grofweg tien minuutjes inlopen moest volstaan om niet meteen ‘over de rooie’ te gaan. Als leerkracht kreeg ik makkelijk een startplaatsje voor de bijna gek wordende meute. Na het aftellen viel een schot. Weg waren we. De start kan makkelijk in één woord omschreven worden. Overrompelend. M’n aanvangstempo was niet meteen schrijnend, en toch stoven enkele honderden leerlingen me voorbij. Ik had nog wel even…
Na een drietal kilometers kon het oprapen beginnen. Het tempo was best wel strak, pak em beet 15km/h. Tussen kilometer 5 en 7 merkte ik echter een minieme afzwakking. Ondanks een licht stekende milt probeerde ik bij het ingaan van de laatste kilometer het tempo nog ietsjes op te drijven. De supporters waren hier immers een pak talrijker 
Die minieme versnelling bracht mijn eindtijd nét onder 37 minuten. 36min51sec om precies te zijn. Goed voor een gemiddelde van 14,98km/h. een eindtijd waar ik best mee kon en kan leven! De afstand is/was trouwens 9,2km.
Eenmaal thuisgekomen stond de uitslag reeds online! Wegens het afzeggen van enkele getalenteerde collega’s, bleek ik eerste VTI-leerkracht. Op niveau van de scholengroep goed voor een derde stek bij de leerkrachten. Gooien we daar nog eens de leerlingen bovenop, resulteert zich dat in een 31ste stek op 1960 geregistreerde aankomsten (tijdsklok liep tot 1h15min). Eerlijkheid gebiedt mij wel te zeggen dat m’n snellere collega’s (leerkrachten L.O. bijv.) de benen stilhielden, en vanavond pas knallen! Dan staat immers de titel van Vlaams kampioen bij leerkrachten op de menukaart.
Voor mezelf een geslaagde editie dus, en indien ik volgend jaar nog loop (mijn ultiem (eind)doel ligt immers op 13 sept. ’09), moet het maar in 35 minuutjes!
 
 
Finishboog in zicht!
 
W: 88km - T: 602km

19 mei 2009

LDL-MT en IV-OR

Bij gebrek aan een aanlokkelijke titel, maar voor enkele afkortingen gekozen. Wat ze precies te betekenen hebben, lees je verder…
 
Vorig weekend – zondag dus – stond opnieuw een lange duurloop (LDL) aan marathontempo (MT) geprogrammeerd. De 24km van vorig weekend dienden dus herhaald te worden, maar dit keer aan 5min15sec per kilometer. Kortom, aankomen in 2h06min. Opnieuw werd een tolerantie van 3 minuten gedoogd 
Vier flesjes uit mijn drankgordel werden tot de rand gevuld en vlogen in jas- en broekzakken. MP3 werd ingeplugd. In de hand nam ik een kwartlitertje sportdrank (met water verdund) mee. Aan Stalhillebrug moest dat wegwerpflesje dus leeg zijn, en daar in de vuilnisbak terecht komen. Het parcours was trouwens hezelfde als vorige week, kanaal Gent – Oostende dus!
Kort na de middag konden we (nou ja, ik…) van start. Eerste kilometer rustig aan in 6 minuutjes, en vervolgens beetje bij beetje gaan versnellen. Regelmatig gedronken, en keurig op tijd van PMD kunnen ontdoen. Er stond trouwens een flinke wind, meestal in de zij, maar zo nu en dan ook eens licht tegen. Het kanaal durft al eens een kronkel nemen. Het keerpunt werd genomen op 1h02min. Netjes een minuutje voor op schema, perfect. De twaalf kilometer terug gingen lekker soepel, met dank aan de ‘schuine rugwind’ (waarbij schuin slaat op de wind, en niet op mijn rug). Wanneer ik het kanaal verlaat – en dus nog één kilometer voor de boeg heb – moet ik flink temporiseren. Blijkbaar heb ik iets te fanatiek van de wind gebruik gemaakt. Met de remmen op duw ik af op 2h03min10sec. Oef, nét nog binnen het tolerantieveld!
 
I: 493km - T: 626km
 
 
Vandaag werd er de onverharde toer opgegaan. Uiterst zelden verlaat ik het vlakke wegdek voor enig ander (hobbelig) alternatief. Een panische angst om m’n gewrichtsbanden te kwetsen, zeg maar.
Vandaag echter had ik een ‘off road’ lusje van pak em beet 2 kilometer uitgestippeld. De ondergrond bestond voornamelijk uit goed beloopbaar graspad.
Een kleine tempowisseling per ronde moest het geheel boeiend maken. Ik noem het dus gemakshalve een intervaltraining (IV), of althans een verijdelde vorm daarvan.
Plan was als volgt:
1 rondje rustig
1 rondje snel
1 rondje rustig
1 rondje snel
1 rondje rustig
De trage rondjes gingen grofweg in 11 minuten, de temporondjes in 8,5 à 9 minuten.
Na 50min15sec had ik er dus 10km opzitten (het kunnen ook enkele honderden meters meer of minder geweest zijn).
Ongetwijfeld was deze training een welgekomen afwisseling, met het oog op ‘stabilisatie’.
 
I: 503km - T: 636km

22 mei 2009

60km in 5 dagen

Gisteren mijn lange duurloop afgewerkt. Gezien zondag Tielt op de kalender staat, leek het me niet aangewezen om mijn LDL af te werken op zaterdag. Inmiddels hebben we 26.000 meter op de planning staan. En deze keer werd niet gekozen voor ’t kanaal, maar voor twee van mijn gekende ‘thuisrondjes’. Eentje van 10, en eentje van 16. Voordeel is dat ik na 10km nog eens kan bijtanken thuis, en evt. wat ballast overboord gooien. Sanitaire geneugten, zeg maar.
Bij voorkeur werd deze tocht aan een rustig tempo afgewerkt, wat in dank werd afgenomen. Twee flesjes uit de drinkgordel werden gevuld met sportdrank en water, en gingen mee in de broekzak. Mijn eerste rondje van 10km zat er reeds op, nog voor ik er erg in had. Gelukkig was de chrono wel attent, en gaf 55min15sec aan. Gemiddeld 10,86km/h.
Volle flesjes drank verdwenen opnieuw in m’n loopshort, en met enige haast bezocht ik kort het gekende klein lokaaltje. In de hand nam ik nog een halfvol halfliterflesje water mee. Na twee minuutjes pauze mocht de chrono weer zijn ding doen. Ter hoogte van Erkegem-vijver ging mijn PMD-flesje keurig in de ‘blikkenvanger’. Enkele kilometers verder (t.h.v. Moerbruggebrug) koos ik het jaagpad langs ’t kanaal, en probeerde minimaal te versnellen. Dit gedurende drie kilometer, toen draaide ik immers van ’t kanaal weg. Preventief had ik wat Citronella gesprayed (bestaat dat werkwoord überhaupt?), maar dit bleek niet meteen nodig. Geen spoor van paardenvliegen of ander gespuis. Na pakweg 21km moest ik een laatste keer de E40 over, en koos wijselijk voor een kleinere paslengte. Zonder kleerscheuren werd deze laatste hindernis genomen, en werden de finale kilometers aangesneden. Het was inmiddels na 19h en de omstandigheden waren ideaal. Flauw windje, zonnetje erbij, … je kent het wel.
Na 2h22min30sec kon ik aankloppen aan de voordeur. Positief was dat ik nergens pijn voelde. Ok, het tempo was niet meteen verschroeiend, maar het was voor mij wel de eerste keer dat er verder dan 25km gelopen werd. Toegegeven, de beentjes voelden lichtjes vermoeid aan 
En nu we toch aan ’t cijferen zijn… Mijn twee LDL’s werden binnen vijf dagen afgewerkt. Daartussen kwamen nog tien onverharde kilometers. Goed voor 60km op 5 dagen. Ongetwijfeld een PB 
Mijn tweede lus van 16km liep ik dus aan een gemiddelde van precies 11km/h.
Wat volgt zijn twee dagen rust. Dit moet volstaan om zondag (Watewyloop) volledig heropgeladen te zijn. Daar staan 9,7km te wachten op mij (en vele anderen). Wie trouwens denkt dat Tielt biljartvlak is, slaat de bal behoorlijk mis!
 
 
I: 529km - T: 662km

24 mei 2009

Afzien in Tielt

Vandaag konden we dus aan de slag in Tielt. Wat vooraf vastlag, was het pittige parcours. Wat de dag zelf daarbovenop kwam, was een flinke scheut zonneschijn die de wedstrijd nog een stuk zwaarder maakte. Er dienden vier plaatselijke rondjes afgelegd te worden, met telkens een doortocht op de looppiste, direct aan de cafétaria gelegen. Ideaal dus voor supporters en familie. Ook de springkastelen en speelpleintoestanden konden op wat flink wat interesse rekenen bij de kleinere mannen.
Als opwarming had ik de plaatselijke ronde een eerste keer verkend. Al wist ik goed genoeg uit de twee vorige edities wat me precies te wachten stond… Het zweet parelde intussen rijkelijk langs me heen. “Als dat maar goed gaat”, dacht ik bij mezelf…
Stipt om 17h werd de boel op gang geschoten. We kregen meteen een rondje piste voorgeschoteld, waarna we de straten ingestuurd werden. De eerste honderden meters waren lichtjes bergaf, en gingen vrij vlot. Wat volgde waren flink wat hectometers bergop of vals plat. Recupereren moest dus maar aan het begin van elke ronde!
Ik koos het spoor van enkele oranjehemden (AVMO, de inrichters van de wedstrijd), en kon dit houden tot de aanvang van de laatste ronde. Hier diende ik te herstellen, terwijl zij precies nog een tandje konden bijsteken… Achter mij bleek een leegte, dus koos ik ervoor om hun tempo niet te volgen, maar mijn eigen ‘gang’ te gaan. De laatste keer die pokke-Hondstraat omhoog was echt afzien, en ik was maar wat blij toen het laatste rondje piste zich aandiende. Aankomst was er in 41min37 (eigen chrono), en dit voor 9,7km. Niet echt een supertijd, maar gezien de omstandigheden kon ik er wel vrede mee nemen. Wanneer ik alles goed gevolgd heb, was ik tweede Beverhouter. Gezien de Watewyloop meetelt voor ons criterium, doe ik al bij al een goeie zaak. De leider in het klassement, Dirk S., is en blijft ongenaakbaar. Niet één, maar meerdere klasses te sterk!  
 
De volgende wedstrijd die meetelt voor ons criterium (www.beverhout.be) is de Nacht van Vlaanderen. Daarvoor treffen we o.a. nog Lotenhulle (5 juni) en Ruiselede (6 juni) op de kalender. Wie weet kies ik daar nog eens voor het kortere werk.
 
W: 98km - T: 672km
 

29 mei 2009

Clubkilometers

Afgelopen week reeds twee keer de looppantoffels aangebonden. Zowel dins- als donderdagavond trok ik naar het immer vredige Beernem om er een clubtraining mee te pikken. Mijn vorige ‘dubbel’ moet allicht uit 2008 stammen. Shame on me!
 
Dinsdagavond toefden we traditiegetrouw in het Bulskampveldbos. Gezien ik enkele minuutjes te laat was, kon ondertekende meteen achtervolgen. Pas bij de rek- en strekoefeningen vond ik aansluiting bij de groep. Op de agenda stonden een drietal vrij lange versnellingen. Telkens diende er een 1800 meter in tempo afgewerkt te worden. Tussenin was er ruimte voor recuperatie. Het tempo was niet meteen verschroeiend, en met Tielt nog een tikkeltje in de benen was ik daar allerminst boos om. Na het ‘officieel’ gedeelte nog met een kwartet (mezelf inbegrepen) een kwartiertje rustig uitgelopen. Samengeteld hadden we ruim 12km (anderen hielden het op een voortvarende 14km) in de benen. Voldaan reed ik even later de parking af.
 
C: 58km - T: 684km
 
 
Donderdag staat synoniem voor ‘piste’. Echter, de joggingafdeling had er een Coopertest gepland, waardoor we de straat op mochten. Een voor velen gekend lusje van 9.5km stond op het menu. De eerste 4.5km liepen we – al keuvelend – in groep. De laatste vijf kilometer mochten we in tempo afwerken. Een groepje van zes nam de kop, inclusief mezelf. De trainer kwam ons even later met de fiets vergezellen, en gaf ons de gemiddelde snelheid mee. Om en bij de 13km/h. De laatste twee kilometers werd de snelheid nog ietsje opgetrokken, en liepen we met een drietal de lus volledig rond. Bij aankomst op de piste, bleek deze inmiddels vrij. Samen met een kompaan liepen we nog een zestal rondjes uit. Nu vond ik de snelheid van die rondjes niet meteen ‘relaxed’, en toen m’n ‘partner in crime’ de auto opzocht, deed ik er nog vier rondjes bij. Joggend, herstellend.
Met inlopen (5 rondjes van 300 meter), training van 9,5km en uitlopen (10 rondjes) kon ik een totaalafstand van 14km bijschrijven.
Aankomend weekend maar eens een rustig duurloopje afwerken.
 
C: 72km - T: 698km

30 mei 2009

Vertwijfeling... gevolgd door avondvreugd

Vorig weekend bemerkte ik in de Carrefour - geheel toevallig - een handboekje voor de startende marathonloper. Pijlsnel werd het boekje doorgenomen. Bij één artikel was de aandacht meteen gewekt. Het ging over het max. aantal kilometers van de langste duurlopen in de voorbereiding naar een marathon. Tot mijn grote verbazing moest ik lezen dat 25km zowat het maximum is. Meer kilometers zouden meer schade aanrichten, dan dat ze ergens goed voor zouden zijn. Ik schrok danig. “En die andere 17 dan?”, vroeg ik me af.
Thuisgekomen meteen bovenstaande bedenking neergepoot op het forum van www.joggings.be
Niet veel later kwamen de eerste praktijkervaringen van doorwinterde marathonlopers. De ene kon er zich wel in vinden, de andere zweert dan weer bij het doorbreken van die 35+ grens. Kortom, ik kon flink wat argumenten doorlezen, die stuk voor stuk steek hielden.
Ook tijdens de afgelopen clubtrainingen even gepolst bij ervaringsdeskundigen. Ook hier weer voor- en tegenstanders.
Waarom nu bovenstaande passage?
Wel, het komt er eigenlijk op neer dat ik twijfels gekregen heb bij mijn eigenste ‘lange duurloopschema’. Waarschijnlijk schrap ik mijn 36’er drie weken voor IFF. Ook wil ik enkele weken inbouwen waar niet persé een 20’er of 30’er moet gelopen worden. Volgende week knutsel ik een hernieuwde versie in mekaar. Dit keer rekening houdende met wedstrijdweekenden die reeds vastliggen. Moest iemand van jullie een uitgesproken mening hebben in deze, dan mag je die altijd neerpoten. Klikken op de knop ‘reacties’, en typen maar!
 
Vandaag toch maar op pad geweest. Belangrijkste was dat ik na de twee pittige clubtrainingen van afgelopen week nog eens een rustig tempo’tje kon aannemen, én aanhouden. Mijn 16km-lusje leek een ideaal decor. Platteland, vergezichten, kanaalkilometers, bosrand, snelwegbruggen, spoorwegbrug, tunneltje, … Een bonte mix dus. Doe daar een lekker avondzonnetje en verfrissend briesje bij, en lopen wordt echt wel héél relaxerend!
De kilometers schoven als bruine zeep onder mijn voeten door. Gladjes en soepel bereikte ik de kerk van Hertsberge. Precies hier ligt het 16km punt. De laatste honderden meters zijn bergaf, en al ‘dribbelend’ werd de voordeur bereikt. De chrono gaf 1h31min22sec aan. Bijzaak, nietwaar?
Straks vind ik meer (innerlijke) rust in het lopen, dan in mijn nietig bestaan als vissertje!
 
I: 545km - T: 714km

Over mei 2009

Deze pagina bevat alle berichten gepubliceerd op Mijn weg naar Ieper in mei 2009. Ze zijn gerangschikt van oud naar nieuw.

april 2009 is het vorige archief.

juni 2009 is het volgende archief.

Er kunnen er nog veel meer gevonden worden op de hoofdindexpagina of door te kijken in de de archieven.

Aangedreven door
Movable Type Enterprise