Vrijdagavond kon mogelijks een ‘scharnierpunt’ worden in mijn prille ‘runnersbestaantje’. Al van in ’t najaar 2008 kijk ik immers uit naar de eerste wedstrijd die sneller gelopen wordt dan 15km/h gemiddeld. Uiteraard lenen kortere afstandjes zich hier beter voor dan halve marathons, maar dat had je ongetwijfeld ook al in de smiezen.
Gisteren was zo’n mogelijkheid. In Aalter werden immers de 5 en 10 mijl ingericht. Inclusief een jogging van 4km. Ook vorig jaar liep ik daar de 4km, en wist dus precies wat er ons allemaal voorgeschoteld ging worden.
Ik herinner me het volgende: ‘Na pakweg tweehonderd meter worden we koudweg de E40 over gestuurd. Een eerste brug dus. En gezien start en aankomst dezelfde was, moesten we uiteraard nog een tweede keer over die snelweg. Die tweede brug is iets minder steil, maar daardoor wel een stukje langer.’
Ook de wind was van de partij, maar zou achteraf niet meteen nadelig blijken.
Tijdens het opwarmen de eerste brug enkele keren op- en afgelopen. Met de werken op de E40 tussen Beernem en Oostkamp stonden de auto’s praktisch stil onder mijn voeten. De organisatie besloot wijselijk om de start een tiental minuutjes uit te stellen, om de mensen die vast zaten in het verkeer alsnog te kunnen laten starten.
Knal, weg waren we. Gezien de eerste honderd meters flink tegen wind waren, wou ik zo goed als mogelijk aansluiten op mijn voorgangers. Al snel vormde zich een groepje van een zestal lopers. Het tempo was best wel strak, en ik zat in de eerste kilometer al (dicht) tegen mijn plafond. So what, het is maar vier kilometer!
Eerste kilometerpaaltje stond er na 3min53. Mooi op 15km/h schema dus, en al één brug ‘overwonnen’. Het groepje liep gezwind door, en het tweede kilometerpaaltje bracht 7min46 op de Saxon. Egaal, tot op de seconde. Op de lange brug werd er niet meteen getalmd, en bleef ‘mijn’ groepje aardig doorjassen. We vlogen (nou ja…) de brug af! Naar mijn gevoel liepen we dat moment tussen de 16 en 18km/h. Een blik op de chrono gaf 11min50 aan, en dus zocht ik angstvallig paaltje ‘3’. Damn… gemist! Dan maar geen tussentijd. “nog dik drie minuten knallen”, sprak ik mezelf hoopgevend toe. We liepen een woonkern binnen, wat bijna het einde van de ronde betekende. Als enige van ons groepje liep ik naar links, om de finish te passeren. Mijn medelopers hielden rechts aan en hadden dus nog minstens één rondje tegoed. Aan dit tempo… Sjeeezes! Respect.
Ik drukte af op 15min19sec, en de aardige gozer die een sportdrankje in mijn handen duwde, voegde eraan toe: “zesde plaats”. Yes! Ruim onder de zestien minuten, en een stekje in de top tien. Een evenaring van mijn beste eindplaats (ook in Wingene werd ik vorig najaar zesde).
De officiële uitslag stond de volgende morgen reeds netjes online. Mooi werk!
Mijn naam stond inderdaad naast nummertje zes. Blijkbaar had ik ook een secondje te laat mijn chrono stopgezet. 15min18 dus, goed voor een gemiddelde van 15,68km/h. (73 aankomsten) Feestjeeeuuuhh.
Ook forumcollega, en trouwe blogbezoeker ‘Juurne’ liep er de vier. Hij wist zichzelf knap te verrassen, en liep er zomaar naar een 11de plaats. Hij had 18 minuten in het achterhoofd, maar liep er na 16min28 over de eindmeet. Direct na de aankomst al meteen twee blije gezichten. Proficiat Jurgen!
De organisatie ‘Joggingclub Aalter’ (JCA) verdient afrondend een lovend woordje. Ruime inschrijvingstafels, waar alles lekker vlot verliep. Ook de talrijke aanwezige toiletten zijn - voor een zenuwpees als mezelf - een Godsgeschenk. Uitslagen netjes op tijd, begrip voor ‘file-dupes’, enz.
Tot volgend jaar!
W: 79km - T: 559km