Hallo allemaal!

Ik ben terug in de Californische woestijn en het is zo fijn hier! Ik kan niet geloven dat het alweer vijf jaar geleden is dat ik hier voor het laatst was en het is geweldig om dit te delen met Brian en Jada. Indian Wells heeft me altijd goed gedaan, het hotel is relaxerend, de velden zijn prima en we zijn omgeven door prachtige bergen. Het is één van mijn favoriete plekjes. We zijn hier zondag aangekomen nadat we ’s morgensvroeg in New Jersey waren vertrokken.

Ik had vorige week een paar erg drukke dagen. Eerst moesten we Jada’s tweede verjaardag voorbereiden. Wims vriendin Karolien was hier en heeft me enorm geholpen. Samen hebben we wat hapjes en een lekkere brunch in elkaar gebokst voor de gasten. Jada vond het allemaal geweldig om met haar neefjes samen te zijn en cadeautjes open te maken, maar toen we ‘happy birthday’ begonnen te zingen werd ze plots verlegen en begon ze te wenen. Misschien houdt ze niet van al die aandacht – net als haar moeder! Later op de namiddag vertrokken we naar New York voor de BNP Paribas Showdown in het Madison Square Garden. Het is tien jaar geleden dat ik hier mijn allereerste WTA-tornooi speelde en ik was blij om er terug te zijn. Mijn laatste keer in het Madison Square Garden was samen met mijn vader, we haalden toen heel wat leuke herinneringen op. We verbleven er nu in het leuke Essex House hotel met zicht op een besneeuwd Central Park. Het was zo verschillend van de manier waarop we ons New York gewoonlijk herinneren in de zomer. Brian, Jada en ik deden er ‘s avonds een ritje, de foto op mijn Twitter werd trouwens toen genomen.

Maandag stonden er heel wat interviews op de agenda om het event te promoten en ik was vrij tevreden met het niveau dat ik in beide wedstrijden haalde. De sfeer voor de finale tegen Venus was geweldig. Alicia Key’s lied “Empire State of Mind” galmde uit de boxen tijdens mijn opwarming en bracht alle mooie herinneringen van vorig jaar aan the Big Apple boven.

Dinsdag ben ik nog wat gebleven voor enkele media-verplichtingen voor de WTA, inclusief een bezoek aan de kantoren van Vogue in de stad. Het deed me een beetje denken aan de film “The Devil Wears Prada”. Woensdagochtend keerden we terug naar huis, om sanderendaags om 6u30 op te staan en terug te keren voor een hele dag fotoshoots voor één van mijn nieuwe sponsors. Vrijdag had ik een telefonisch interview over mijn nominatie voor de World Comeback of the Year op de Laureus Awards, die gisteren in Abu Dhabi werden uitgereikt. Jammer dat ik er niet persoonlijk kon bijzijn maar ik ben trots en vereerd om zo’n prestigieuze prijs in ontvangst te mogen nemen. Derde keer, goede keer :-)

Zaterdag gingen we naar een wedstrijd van de Villanova Wildcats, Brians oude ploeg. Ze verloren de spannende match jammer genoeg in de extra tijd. Ik denk dat ik het niet had kunnen aanzien als Brian had meegespeeld. Ik heb het American college basketbalvirus grondig te pakken! Het is geweldig om de fans bezig te zien en die aparte sfeer te proeven. De spelers zijn zo gemotiveerd en opgehitst! Het is gewoon leuk om te zien. Hopelijk kunnen sommigen van hen het tot in de NBA schoppen en zoniet misschien in de Belgische competitie komen spelen.

Ik kijk er al naar uit om met het Fed Cup-team Estland partij te geven in Hasselt. Het Belgische vrouwentennis viert momenteel hoogtij met Justine, Yanina, Kirsten en ikzelf die allemaal sterk staan te spelen. Het zal fijn zijn om dit te kunnen delen met het Belgische publiek, dus ik hoop dat jullie allemaal komen supporteren!

O ja, ik heb nog een straf verhaal te vertellen! Mijn zus belde me op in verband met mijn oom Jan en zijn vrouw, die in New York bij ons op bezoek waren. Op hun terugvlucht vrijdagavond was er een passagier die zich niet goed voelde. Hij probeerde één van de raampjes in te slaan en ging daarbij nogal geweldadig te keer. De crew had alle moeite van de wereld om hem tegen te houden tot mijn oom, die nogal groot en sterk is, opstond en hielp om de man in bedwang te houden. Toen hij terug in Brussel aankwam, noemden ze hem een held. Ik ben gewoon trots op hem en gelukkig geraakte er niemand gewond.

Zo, March Madness begint hier in de States. Ik hoop dat ik goed ga spelen, ik kijk er alvast naar uit!

Kim xxx

Hallo Iedereen,

Sinds gisteren zijn we weer in België na een verblijf van enkele dagen in Melbourne. Daar heb ik gerust en genoten van Brian en Jada. We beleefden een leuk dagje in de Werribee Zoo, juist buiten de stad. We hebben neushoorns, giraffen, stokstaartjes en andere diertjes gezien. Na mijn uitschakeling in de derde ronde van de Australian Open was het voor mij belangrijk om Australië te verlaten met die positieve noot.

Tennis is een rare sport, hoe hard je ook traint, je speelt nooit twee dagen op dezelfde manier. In mijn loopbaan heb ik het geluk gehad redelijk constant gepresteerd te hebben, maar iedere topsporter maakt dagen mee dat het eens misgaat. Hoe hard je ook probeert. Het loopt dan niet zoals je zou willen en je raakt daardoor geen bal juist. Ik heb er geen andere verklaring voor. Want ik was, in tegenstelling zoals sommigen beweren, niet ziek en had ook niets bijzonders meegemaakt. Ik had gewoon een mindere dag tegen Nadia Petrova. Zij speelde dan weer één van haar beste wedstrijden in haar loopbaan tegen mij.

Na mijn fantastische wedstrijd tegen Justine in Brisbane hoopte ik op nog meer grote wedstrijden in Melbourne. Daarvoor maakte ik immers mijn comeback. Tegenslagen zijn helaas altijd mogelijk. Daarom kijken we allemaal naar sport. Als atleet moet je zulke dagen proberen te vermijden.

De dag na mijn uitschakeling had ik geluk om Billie Jean King tegen het lijf te lopen. Ze logeerde in hetzelfde hotel als ons. Met een kopje thee hadden we een aangenaam gesprekje. Ze vertelde me dat het haar ook overkomen was. Ze gaf me de raad om de tegenslag zo snel mogelijk achter me te laten en verder te gaan met mijn leven. Gelukkig ben ik altijd positivist geweest. Dat zal nu niet veranderen.

Ik merk trouwens dat ik nog altijd vooruitgang boek in mijn spel ondanks mijn lange afwezigheid. Door de uitschakeling ben ik wel iets te weten gekomen. Eigenlijk is het best grappig. Vroeger als ik een topper zag verliezen met een bizarre score, vroeg ik me altijd af: hoe zou dat komen? Nu weet ik dat dus. :)

Kort na een gesprek met Brian besliste ik om forfait te geven voor de Fed Cup. Mijn familie blijft op de eerste plaats komen. Na vier weken afwezigheid leek het ons het beste om nu drie weken bij elkaar te zijn voor we afreizen naar de Verenigde Staten. In vergelijking met de andere speelsters heb ik een unieke thuissituatie. Daarom zal ik regelmatig situaties evalueren alvorens ik aan een nieuwe trip begin.

De reis naar Australië was pas de derde sinds mijn comeback. Daarom blijft het zoeken naar de juiste balans tussen tennis en familie. Begrijp me niet verkeerd. Ik hou van de Fed Cup. Altijd heb ik met trots voor mijn land gesupporterd en ik hoop er ooit weer voor België te spelen. Mijn forfait was geen eenvoudige beslissing. Ik hoop natuurlijk ook dat de andere meisjes het halen tegen Polen.

Nu ‘s ochtends naar de wedstrijden op tv kijken is redelijk grappig. De wedstrijd tussen Djokovic en Tsonga vond ik best interessant. Het is eens wat anders dan de matchen ‘s avonds te volgen in Melbourne. Verder hou ik me nu vooral bezig met de renovatie van ons huis in Bree. Natuurlijk ben ik ook al weer aan het trainen. Of bestaat er een betere remedie tegen een jetlag? ;)

Gisteren zag ik Elke en Cruz nog eens. Het is vreemd hoeveel er veranderd is in vier weken tijd. Hij is niet langer meer een ‘kleine’ baby. Jada’s verjaardag vieren we trouwens in New Jersey.

Ik kijk nu al uit naar mijn terugkeer op Madison Square Garden in de Billie Jean King Cup op 1 maart. De eerste keer dat ik daar speelde in 2000 was ik slechts een meisje van 17. Om nu weer met de zusjes Williams en Svetlana Kuznetsova op de baan te staan, blijft een grote eer. Ik ben er zeker van dat we veel plezier gaan beleven. Daarna maak ik me klaar voor Indian Wells op 7 maart. Ik kan niet wachten om daar terug te keren. Het is één van mijn favoriete plaatsen om te spelen.

Denk eraan om positief te blijven in alles wat je doet.
Kim xxx

Hallo iedereen!

Een nieuw jaar, een terugkeer naar Australië, en voor de eerste keer doe ik dat als getrouwde vrouw en moeder. 

Brisbane was werkelijk fantastisch. De voorbereiding liep al lekker, ik kwam er vijf dagen voor mijn eerste match aan en raakte dankzij schitterend tennis in de finale. Daarin moest ik echt het onderste uit de kan halen om de titel te pakken. Ik vond het prachtig om Justine weer op haar beste niveau te zien en dat Yanina diezelfde dag in Auckland won maakte het helemaal mooi voor het Belgische vrouwentennis. Dat staat er beter voor dan ooit tevoren. 

Ik zit hier goed omringd in Australië. Mijn osteopaat en fitnesstrainer Sam is hier met zijn vrouw Eef en hun twee dochters (Marie van 4 en de 16-maand oude Floor), ook onze kinderarts Francis is er zoals altijd bij in Australië en voor de rest is ook mijn vaste kliek van de partij met Wim, Nicole en John. 

Brisbane is erg kindvriendelijk. Brian, Jada en ik hebben ons heerlijk ontspannen aan het prachtige Southbankmeer tussen de trainingen door. We vulden onze dagen met lopen, zwemmen, plezier maken, zonder dat ik het tennis uit het oog verloor uiteraard. Toen het tornooi van Brisbane erop zat, zijn we naar Moreton Island afgezakt. Daar werden we verwend door het personeel van het Tangalooma resort. We beleefden er onvergetelijke dagen. Absoluut hoogtepunt was het dolfijnen voederen bij zonsondergang. 

Ik wil ook graag iedereen bedanken voor de vele gelukwensen na mijn zege in Brisbane, maar ook het feit dat jullie mijn gebaar om mijn prijzengeld weg te schenken op prijs stelden, doet me erg deugd. Het bezoek aan het Royal Children's Hospital in Brisbane heeft een diepe indruk op me nagelaten, ik hoop dat ik volgend jaar kan terugkeren om die prachtige kids opnieuw te zien. 

Terwijl ik erg stevig hout vasthoud durf ik te zeggen dat ik me nog nooit zo goed heb gevoeld in de aanloop naar de Australian Open. In het tussenseizoen heb ik dan ook erg hard gewerkt om het niveau dat ik in New York haalde door te trekken en zelfs nog te verbeteren. Ik wil er echt staan in Melbourne. Ik herinner me dat ik vroeger in Europa opstond om de finales te kunnen kijken en hoe prachtig ik het vond toen Monica en Steffi naast die schitterende trofee ook een pluchen koala en kangoeroe kregen. 

Australië is echt een van mijn favoriete landen. De mensen zijn zo vriendelijk, het eten is heerlijk en uiteraard is goed weer hebben in januari ook erg fijn. Ik ben blij dat ik in het verleden al zoveel winters doorgebracht heb Down Under, de Australiërs hebben me altijd beschouwd als iemand van hen. Dat doet me eraan denken, ik hoop dat ik Evonne Goolagong Cawley en Margaret Court ontmoet terwijl ik hier ben. Niet alleen omdat het twee tennisgrootheden zijn, maar wij drieën zijn ook de enige Grand Slam-winnende mama’s. 

In de eerste ronde van de Australian Open speel ik maandag tegen de jonge Valerie Tetreault, een qualifier. Ik weet niet veel over haar, dus ik ga zeker wat research doen. Omgekeerd zal zij me ongetwijfeld wel al hebben zien spelen vermoed ik :). 

Tijd om te vertrekken, we gaan vanavond met ons team eten in Stokehouse. Morgen speel ik samen Roger Federer, Serena Williams en Andy Roddick een benefietmatch ten voordele van de slachtoffers van de vreselijke aardbeving in Haïti. 

Ik probeer snel weer up te daten, 
Kim xxx

Hallo allemaal,

Ik kijk echt uit naar de Thomas Cook Diamond Games en de match tegen Venus morgen. Voor alle Belgische fans een ideale gelegenheid om mij nog eens aan het werk te zien én de kans om nog eens vrouwentennis van de bovenste plank te beleven nu er in ons land geen WTA-tornooi meer wordt gespeeld. Het wordt ongetwijfeld heel leuk tegen Venus. Zowel in België als op de US Open hebben we geweldige matchen tegen elkaar gespeeld.

Wedstrijden tegen de zussen Williams zijn altijd topmomenten, want in die matchen moet je je allerbeste niveau halen om een kans te maken. Venus is ook een legende in onze sport (vijf keer Wimbledon is een ongelooflijke prestatie) en het is fijn om met zo iemand op de baan te staan. Ook naast de baan (indertijd bij de spelersraad van de WTA) hebben we samengewerkt. Het is super om Venus weer in Antwerpen te treffen!

Mijn goede vriendin Kirsten Flipkens en veterane Patty Schnyder zullen morgenavond de Thomas Cook Diamond Games openen. Verwacht jullie aan onwaarschijnlijke hoeken en spinballen van deze twee tenniscracks! Voor mij wordt het een emotionele terugkeer naar het Sportpaleis. Hier was het dat ik bijna drie jaar geleden de sport vaarwel zei. Toen had ik niet gedacht hier ooit nog terug te staan en had ik mij al die levenservaringen die ik sindsdien heb opgedaan nooit kunnen indenken. Er is heel veel veranderd sinds toen.

De Diamond Games zijn altijd mijn favoriete evenement geweest. Voor je thuispubliek spelen is het mooiste wat er is. En voor zo’n grote massa spelen geeft je kippenvel. Alleen bij Roland Garros en de US Open zitten er nog meer fans in het stadion. De intrede in het Sportpaleis is altijd iets unieks. Geen enkel tornooi doet beter. Opkomen op de tonen van The Eye of the Tiger is gewoonweg ongelooflijk. Tennis draait ook om entertainment en die bijzondere intrede draagt daar zeker toe bij.

Ik dank Thomas Cook dan ook dat ze dit geweldige evenement ondersteunen en kijk ernaar uit om volgend jaar met hen verder te werken aan de ontwikkeling van mijn jeugdtornooien.

Hopelijk wordt het woensdag een geweldige dag. Voor velen onder jullie tot dan! Dikke knuffel.

Kim x

Hallo Iedereen!

Het is al even geleden dat ik nog iets schreef. Ik heb het heel druk gehad met mijn zus, mijn petekind, mijn grootouders en met tijd doorbrengen met Brian en Jada. Dit is zo ongeveer hoe het leven van een atleet er uitziet als het seizoen gedaan is. Ik heb geen nood aan een vakantie omdat mijn tennisseizoen relatief kort was. Tijd doorbrengen met degene die mij dierbaar zijn is dan ook de best mogelijke ontspanning.

Afgelopen weekend ben ik met Brian en Jada naar Euro Disney in Parijs geweest, Jada was zo opgewonden om Mickey en Minnie Mouse van zo dichtbij te zien. Kinderen zijn zo onschuldig, deze onschuld is zo kostbaar. Dit weekend ga ik samen met Brian beginnen met onze kerstinkopen, we gaan ook naar de benefietavond van Marc Herremans. Op maandag ga ik naar één van de beste zangeressen en live-performers, Anouk, in het Antwerpse sportpaleis. Daar zal ik ook tegen Venus Williams spelen over twee weken en half. Het wordt een schitterende avond.

Het einde van het seizoen wil ook zeggen dat er opnieuw serieuze trainingsarbeid moet verricht worden met het oog op Australië. Je kan je niet voorbereiden op de intense hitte, maar je lichaam tot het uiterste te dwingen is het beste wat je kan doen. Sam heeft de intensiteit van de trainingen stevig opgevoerd, vandaag kon ik nauwelijks mijn linkerarm omhoog houden om te serveren, maar zoals ze zeggen no pain no gain. Het is al zeer lang geleden dat ik in met mijn best mogelijke fysieke vorm begon aan het Australische seizoen, maar dit jaar wil ik naar ginder gaan in mijn beste vorm.

Ik kijk ook enorm uit naar de Thomas Cook Diamond Games en hopelijk zie ik jullie daar massaal om te supporteren voor mij en Venus. Ik beloof dat het een toffe avond zal worden.

Een dikke knuffel voor iedereen!
Kim xxx

Hallo iedereen,
 
Ik heb een paar drukke weken achter de rug (zo druk dat ik zelfs niet de tijd had om af en toe te twitteren): het huishouden, fitnesstests in het Energy Lab van Golazo, trainingen en mijn zus en Jelle helpen bij alles wat is komen kijken bij de geboorte van hun zoontje. Cruz Leo is enorm schattig en ik ben heel trots op m'n zus! 

Zondagnamiddag zijn we in Luxemburg aangekomen. Dat ligt op amper twee uurtjes rijden van thuis. Heel fijn om terug op een tennisbaan te staan. In 1999 heb ik Luxemburg mijn eerste WTA-titel gewonnen. Ik kwam uit de kwalificaties en klopte op weg naar de titel Sabine en Dominique. Ik was amper 16 toen. Niet te geloven dat dat al 10 jaar geleden is! 

Twee jaar geleden speelde ik een demonstratiematch in Luxemburg. Ik was toen in verwachting van Jada en het was mijn laatste publieke verschijning op een tennisbaan voor ze geboren werd. Dus Jada is hier eigenlijk al geweest. Ik hou van dit tornooi. Het is klein, maar gezellig, de sfeer van je plaatselijke club om de hoek. Ondertussen ken ik de organisatoren al jaren. Het geeft altijd een goed gevoel om hier te spelen en omdat het zo dichtbij is kunnen ook mijn grootouders en vrienden makkelijk komen kijken.

Een dubbelmatch is altijd een fijne manier om aan een tornooi te beginnen. Hier in Luxemburg speel ik met Flipper (Kirsten Flipkens). In Cincinnati speelde ik al met Yanina. Ik help de jongere Belgische speelsters graag en wil ons Fed Cup-team nog sterker maken dan het al is. Ik moet zeggen dat Flipper en ik heel goed gespeeld hebben. We zijn erg complementair, Flipper is bijzonder handig aan het net! Ik ben heel fier op de jongere meisjes. Zondag won Yanina het tornooi van Linz. Het doet me denken aan Justine en mezelf toen wij indertijd in de voetsporen van Dominique en Sabine traden. Niet slecht voor zo'n klein landje hé.

Terwijl ik dit schrijf, ben ik net terug in het hotel. Jada vertoeft al enkele uren in dromenland terwijl mama na haar dubbelmatch meer dan een uur voor de media uittrok en dan haar opwachting maakte op de officiële players party. Ik hoop dat ik deze week goed tennis kan brengen en dat jullie met plezier al mijn uitslagen volgen. Allemaal duimen! 

Veel liefs,
Kim xxx

Hoi iedereen, Het is alweer even geleden dat ik nog iets op mijn blog zette. Eindelijk begint het familieleven in België weer zijn gewone gang te gaan.

Het is een zotte tijd geweest de laatste weken. Ik weet dat ik in New York verklaarde dat ik niet kon geloven dat ik gewonnen had. Wel, nu geloof ik het wel! En dat is goed nieuws. En nog beter, het geeft me nog meer goesting om hard te trainen voor volgend seizoen. Ik wil echt klaar zijn om mijn kansen voluit te verdedigen in Australië.

Bij de terugkeer naar België waren er enkele leuke ontmoetingen met de fans. Woensdag op de luchthaven en vrijdag toen een paar duizend inwoners van Bree samen kwamen toosten met zelfs enkele cadeaus van de burgemeester.

Vervolgens na een dag of tien zonder tennisracket heb ik samengezeten met mijn team (Bob, Wim, Sam en John) en Brian om mijn programma voor de rest van 2009 en 2010 te bespreken. Nadien was er de voorstelling van Thomas Cook als mijn nieuwe 'reispartner' en de twee Kim Clijsters junior tornooien in 2010. Daar kijk ik erg naar uit!

Jada had veel tijd nodig om de jetlag te verteren. Bovendien werd ze ook nog verkouden. Ik zal dus zorgvuldig mijn bestemmingen kiezen volgend jaar. Het moet doenbaar blijven. Reizen met een klein kind is niet zo simpel als je het nooit gedaan hebt.

Ik heb deze week ook heel wat gepland en georganiseerd. Het huis weer op orde krijgen neemt heel wat tijd in beslag, zeker als je drie maand weg bent geweest. Elke ziet er nog erg goed uit om negen maand zwanger te zijn. Ze moet stilaan erg opgewonden zijn. Veel geluk zusje!

Ik kreeg ook twee keer onaangekondigd bezoek van de dopingcontroleurs. Eén controle was om 6 uur 's morgens, de andere om 9 uur 's avonds. Het leven van een professionele atlete!! Maar ik geniet er van weer op het court te staan met Wim en hard te trainen met Sam. Ik zal klaar zijn voor Luxemburg!

Oh ja, je moet één van mijn favoriete songs van het moment eens beluisteren: Alter Bridge Brand New Start. Dat werd gespeeld voor één van mijn matchen in New York. Het is een inspirerend, opmonterend lied, dat zegt dat het goed is nieuwe dingen te proberen en een nieuwe start te maken!

Liefdevolle groeten,

Kim xxx

Hallo iedereen. Ik wil eerst iedereen bedanken voor al de steun die ik kreeg van iedereen, familie, vrienden, fans en de pers. Zoveel respect krijgen doet me echt veel. Misschien zelfs meer dan de resultaten op zich.

Over resultaten gesproken. Ik kan het niet onder woorden brengen wat er is gebeurd op de US Open, of zelfs de weken daarvoor. Het was een nieuw avontuur, het liep veel beter dan verwacht. Het is een droom.

Bartoli kloppen was al een succes. Tegen Venus verloor ik 7 games op een rij en toch won ik nog. De match tegen Venus bewees dat ik van de toppers kan winnen. Ik was dan ook klaar voor de halve finale tegen Serena en ik speelde mijn beste match ooit. Het niveau in de finale was niet van het niveau van de match tegen Serena, maar ik stond er wel op de belangrijke momenten.

Het is erg leuk om dit succes te delen met mijn entourage, waarmee ik erg hard werkte de laatste 8 maanden. Dat Brian en Jada er bij waren, was de kers op de taart. Iemand vertelde me dat ik de eerste vrouw sinds Evonne Goolagong Cawley (iemand die ik echt bewonderde) was die als moeder een Grand Slam kon winnen.

Vandaag deed ik veel interviews met de media, zoals The Early Show op CBS, Regis en Kelly op ABC en Nightly News op NBC. Nadien kwamen ook de VRT en RTBF aan de beurt. Ik deed een fotoshoot op Time Square, sprak met enkele internationale journalisten en Sports Illustrated. Alles goed voor in totaal 5 uur.

Ze willen van mij ook het uithangbord van de werkende mama maken. Flatterend, maar het liefst wat ik doe is tennissen en deze ervaringen delen met mijn familie. Dinsdag keer ik terug naar België na een korte stop in New Jersey. Ik ga thuis goed rusten, ver weg van de tennisbanen en al de druk die daar bij hoort. Ik speel geen enkel tornooi meer tot in Luxemburg. Mijn zuje Elke en haar man verwachten hun eerste kindje binnen dit en 14 dagen. Spannend!

Liefdevolle groeten,

Kim xxx

Hi! Na enkele dagen thuis in New Jersey zijn we sinds gisteren in New York. Ik train hier nu nog elke dag tot de start van het tornooi. De conditie onderhouden en wat tennistraining, sparren eigenlijk.

Vanochtend met Jelena Dokic getraind. Was me dat lang geleden! Het was dan ook een heel prettig weerzien. We kennen elkaar al erg lang, ooit wonnen we samen het juniorendubbel op Roland Garros. Intussen hebben we allebei een nogal bijzondere weg afgelegd. Jelena heeft het moeilijk gehad, was dan begin dit jaar eindelijk terug, maar kreeg dan klierkoorts. Ze werkt nu hard om er voor de US Open te staan.

We hebben hier ook wat verplichtingen voor het tornooi en mijn eigen sponsors. Gisteren had ik een fotoshoot voor Babolat, mijn racketmerk, samen met Rafael Nadal (zie ook op mijn ClijstersTube)! Zaterdag nemen we met tal van topspelers deel aan de Arthur Ashe Kids Day waar ik een miniwedstrijdje speel met James Blake tegen Ivanovic en Djokovic. Acteur Will Ferrell, één van Brians favorieten, is scheidrechter.

Het is leuk terug te zijn op de plek waar ik in 2005 won. Al is er zo veel veranderd hier dat er van mijn herinneringen nog weinig rest. Kleedkamers, players lounge,... alles is vernieuwd. Sportief voel ik me er ook klaar voor. In de eerste tornooiweek had ik wat kleine kwaaltjes, maar daar heb ik extra op gewerkt en het voelt weer prima aan nu. En de loting, goh, die is wat ze is. Als ik hier ver wil geraken zal ik sowieso absolute toppers tegenkomen en ze moeten kloppen.

Ik kijk ook geweldig uit naar de Diamond Games, op 9 december in Antwerpen. Ik hoorde dat de nieuwe formule voor dit jaar vandaag is voorgesteld. Over herinneringen gesproken, in het Sportpaleis liggen er nogal wat. De matchen daar zijn mij het meest bijgebleven, de fans hebben me er rillingen bezorgd en het tornooi had altijd leuke verrassingen in petto. Om over de emoties van het afscheid nog te zwijgen...

Heel plezant om nog eens voor eigen publiek te kunnen spelen! En zeker tegen Venus. Dat is altijd fijn en bovendien garandeert het een match met inzet en van een hoog niveau. Voor het Belgische publiek allemaal dingen om van te smullen. Ik hoop dat jullie ons massaal zullen aanmoedigen!

De volgende dagen, hopelijk weken, zal je nog even voor tv moeten supporteren...! Doen he!

Kim
x

Hallo iedereen. Toronto is voorbij. Ik ben in ons nieuwe huis in New Jersey aan het relaxen. Brian en Jada zijn er uiteraard ook bij. Vier dagen is niet genoeg, maar het is hier wel erg leuk vertoeven. Ik doe hier het huishouden in plaats van altijd in een hotel te zitten. Op een paar knappe tennisvelden kan ik ook trainen.

Vrijdag hebben we ons ontzettend geamuseerd op de Niagara Falls. Kijk maar naar de foto's. Op de eerste foto zie je het adembenemede zicht dat we hadden toen we daar lunchten. Op de tweede foto zie je de bekende "Maid of Mist" boottocht aan de voet van de watervallen. Op de derde foto staan Brian, mijn neef Tim, zijn vriendin Bieke en ik. 

Over mijn spelniveau in Toronto ben ik tevreden. Ik heb opnieuw iemand uit de top-10 geklopt. Azarenka is overigens één van de opkomende talenten. Nadien verloor ik nipt van Jelena Jankovic, nummer 4 van de wereld én winnaar in Cincinatti. Ik had die match kunnen winnen. Ondanks mijn frustratie en ontgoocheling achteraf besef ik dat mijn beste niveau niet ver af is. Enkel nog wat matchritme ontbreekt. Ik hoop in New York op een betere loting want zes van de zeven matchen tot nog toe speelde ik tegen de nummers 20, 12, 9, 6, 4 en 1 van de wereld. Vier daarvan kon ik toch winnen.

Terugkeren naar Flusing Meadow is voor mij echt een hoogtepunt. Ik kon er nooit mijn titel van 2005 verdedigen. In 2006 sukkelde ik met de pols, in 2007 was ik zwanger. Ik kijk er echt naar uit om opnieuw door de poorten van Arthur Ashe te wandelen. Op Arthur Ashe speelde ik in 2003 al mijn matchen, in 2005 zes van de zeven duels. Ik hou dus wel van dat court. 

Ik wil ook graag al mijn fans bedankten voor hun steun op Facebook, Twitter en YouTube. Technology is niet echt mijn ding, maar ik besef hoe belangrijk het is om contact te houden en zo iets terug te geven aan de fans overal ter wereld. Internet is daarvoor erg geschikt. Hopelijk vinden de media het even nuttig.

PS: Ik hoop dat mijn familie in België er in slaagt om mijn honden goed te verzorgen.