Inside Out

Argentinië, het land van de tango & de wijnrode biefstukken. Het land ook van River Plate & Boca Juniors. Eeuwige rivalen, genre Rangers-Celtic in het kwadraat.

Eén fan van Boca kon de rivaliteit afgelopen week letterlijk aan den lijve ondervinden. Neen, de plaatselijke Hernan kreeg niet de Argentijnse versie van een muilpeer te verwerken. Wat dan wel ?, hoor ik uw hersencellen over discussiëren. 

Wel, Hernan had het luminieuze idee om zijn favoriete clublogo te laten vereeuwigen op zijn rug. Hij ging daarvoor naar de plaatselijke huiddrukker, zonder te vragen welke club diens voorkeur uitging. Een kapitale fout in Rio. Mister Tattoo zette als echte River-fan niet het Boca-logo op de rug van den Hernan maar wel een mooi fresco van mannelijke edele delen.

Er zijn geen fotos van Hernan,  maar misschien is het deze Argentijn wel ?  Waar is den tijd ?

 

Bron: http://www.int.iol.co.za/index.php?set_id=1&click_id=29&art_id=iol1169459608518P652

De Argentijn Fernando Cavenaghi zal vanaf nu uitkomen voor de Franse eersteklasser Bordeaux. De Girondins hebben de 23-jarige spits overgenomen van het Russische Spartak Moskou. No big deal, denkt u. Zou kunnen, over de transferprijs werd naar goede gewoonte met geen woord gerept. Toch zoals wij onze Russische pappenheimers kennen, zullen zij wel de spreekwoordelijke crême au beurre bij de Siberische snoekbaars gevorderd hebben.

Wat echter interessanter is, is het feit dat menig beleidsvoerder in het voetbal blijkbaar zijn huiswerk maakt door het voetbalsimulatie-spel ‘Football Manager’ te spelen. De rastalenten in dat pc-game vinden verbazingwekkend snel hun weg naar het topvoetbal. Enkele voorbeelden: In 2003 kon je de Braziliaanse middenvelder Káká strikken voor zo’n 2 miljoen euro. Sterke man Berlusconi liet het zich geen twee keer zeggen en AC Milan heeft nu eindelijk een wapen om voorbij Yves Vanderhaeghe te geraken. Ook Real Madrid kocht onlangs nog een half leger Zuid-Amerikanen, die in de laatste versie van Football Manager een garantie zijn op instant succes.

Zelfde verhaal met de Zweed Kim Källström, een dikkerdje dat Rennes verkoos boven Göteborg en zich daar in de kijker van Olympique Lyon heeft gevoetbald. De Ivoriaan Ibrahima Bakayoko (foto) was dan weer subliem in het spel 97/98 en kon later van de Premier League proeven bij Everton. Moraal van het verhaal: de makers van FM hebben er doorgaans een goede kijk op wie het later zal schoppen tot wereldvoetballer.

Misschien kunnen de Belgische clubleiders af en toe eens een ‘seizoeneke opstarten’ om uit te vissen wie ze kunnen transfereren. En liefst dan vooraleer de grote ploegen komen opdraven. Een gratis tip van Inside Out: Koop Michel Schmoller, een speler van Figueirense en binnenkort ongetwijfeld dé parel op de Europese voetbalvelden.

Voor de heren Marc Degryse, Herman Van Holsbeeck en Willy Reynders: de stats van Micheleke

De wind woei 11 beaufort afgelopen weekend in het Jan Breydelstadion op De Klokke. Ons aller groot idool Armand Pien – der Überweerman zaliger - zou zo’n stormweer met een spreuk van heb ik jou daar voorspeld hebben. (Even tussendoor: daarstraks de volgende zinnen gehoord op het VTM-nieuws bij een item over de het laatste bulletin van weerman Eddy De Mey. “Na een rijkgevulde loopbaan nam hij afscheid van zijn publiek. Eddy De Mey, één van de grootste weermannen in de Vlaamse tv-geschiedenis. Haha²!) 

Soit, windsnelheden van 103 tot 117 kilometer per uur in Brugge dus, gepaard met extreem hoge golven, de zee geheel bedekt met schuim en sterk verminderd zicht. En dat meer dan een halve zondag lang. Emilio Ferrera, gepokt en gemazeld in een mediterraan klimaat, had uiteraard geen schijn van kans. Zelfs Clubmonumenten als Marc Degryse en Franky Vanderelst werden hals over kop de polders in geblazen. Tragedie van de bovenste plank bij blauw-zwart, nooit gezien. Door de plaatselijke orkaan moest een populair dagblad afgelopen maandag zelfs schoorvoetend de helft van de sportcover reserveren voor het ontslag van de drie bovenvernoemde ex-Bruggelingen, in plaats van alle registers te kunnen opentrekken voor alweer een opzienbarende wielernovelle. Maak zoiets mee!!! 

Na jarenlang een even saai als pakweg ‘koppen-justitie’ - maar een niettemin succesvol - bestaan, is Club Brugge opeens hot stuff. Standard en Anderlecht eat your hearts out, het journaille gaat wel in de Brugse kou staan wachten op spraakmakend nieuws. Niet aan twijfelen dat ook de nieuwe trainer Cedomir Janevski een hit wordt. Zijn sappige kruising van slavisch en nederlands zal elke voetballiefhebber charmeren. Ongetwijfeld heeft de ex-mandekker – een notoire schaker - al een zet bedacht om ook de Brugse aanhang snel op z’n hand te krijgen. Waarschijnlijk zal Olivier De Cock – hondstrouw en daardoor fans’ favourite - wel weer de rechtsback voor z’n rekening nemen.  

Nee, dat wordt nog wel wat daar in Brugge. Europees voetbal en als het even kan de beker ofzo. Je zal maar Dufer of Roelandts heten. Verjaagd door de ex-sportleider en de vorige trainers en daardoor nu alle dagen voetballen bij vage middenmoters als Lokeren en Germinal Beerschot. Een tropische depressie kondigt zich aan zou Pien zeggen…

Wie in het hedendaagse voetbal wil meedoen moet zich bekwamen in zowel fysieke als mentale oorlogsvoering. Trekken, spuwen, bijten, matennaaien, zich aanstellen. Het hoort er allemaal bij in het spelletje om de bal. Het was me het weekendje wel.

Gezien dit weekend : speler bijt in de neus van zijn directe tegenstander. Vitesse-speler Sebastien Sansoni heeft na 80 minuten honger. Hij beslist om Mike Tyson-gewijs zijn bijters in de neus van Roy Beerens te planten. Resultaat: slechts geel.

Ook nog gezien dit weekend: spuwen, trekken en meer van dat lekkers in Luik. De topper Standard-Genk had in het begin wat weg van een ordinaire schoppartij, toch doet het de wedstrijd oneer aan om ze te reduceren tot enkel dat. "Toppunt" van de avond is de fluim van Defour aan het adres van directe tegenstander Cornelis. Resultaat: geen kaart.

En dan ook nog. In AA Gent - Lokeren keert Georges Leekens eigenhandig de wedstrijd om in het voordeel van zijn 'ballerinas'. Jack the Knife haalt zijn trucendoos nog eens boven en gaat verbaal zo te keer dat de arme Madi van Lokeren drie maal de pineut wordt op een paar minuten. Resultaat: geel voor Madi, wierrook voor Jack.

Benieuwd of de bovenstaande fases terugkomen in een nieuw boek voor jeugdtrainers. Hoofdstuk : 'Intimideren van de tegenstander'. Met gastschrijvers Philippe Clément, Mario Verheyen en Stefan Leleu.

FC Barcelona won vorig jaar de Champions League en lijkt dit jaar niet op weg om zichzelf op te volgen. Het was een troosteloze boel, thuis tegen Liverpool (1-2-verlies). Twee edities geleden werden de Spanjaarden uitgeschakeld door Engelsen (Chelsea) en behoudens een mirakel op Anfield Road zal het ook dit seizoen zo zijn. Op wraak belust na de onterechte uitschakeling tegen Chelsea speelde Barça vorig jaar de pannen van het dak. Ronaldinho toverde, Deco goochelde en Eto’o was een geniale killer. Een boerenjaar voor coach Rijkaard, zijn spelers wonnen afgetekend het kampioenschap en ook de belangrijkste individuele bekroningen kwamen naar Catalonië. Negen maanden later wordt datzelfde elftal in het eigen Camp Nou te kijk gezet door Liverpool, een team met enkele leuke spelers (Gerrard, Alonso en Agger) in combinatie met voorbeeldige dravers (Riise, Sissoko, Kuyt en Finnan). Van die laatste soort had Barcelona er vanavond geen en dat is te wijten aan coach Rijkaard.

 

  Liverpool beschikt met Benitez dan ook over een betere coach. Na de mirakuleuze Champions League-overwinning twee jaar geleden, verving Benitez op deskundige manier zijn waterdragers. Baros, Hyppia, Traore, Hamann en Smicer kregen een transfer of een plaats op de bank en met o.a. Kuyt, Sissoko en Bellamy haalde Rafa een verse lading knechten naar Anfield. Na zo’n opperste bekroning als het winnen van de Champions League is de houdbaarheidsdatum van quasi elke draver verstreken. Dan denken ook zij meteen dat ze straffe voetballers zijn en dus elke wedstrijd met een hoogstandje voor de pinnen moeten komen. Doch ze vergeten dat ook een draver bij zijn leest moet blijven en er vooral voor moet zorgen dat de echte voetbalsterren het naar hun zin hebben.    

Rijkaard liet na om zijn waterdragers te vervangen en het resultaat is los zand. Motta denkt nu ook dat hij een balletje nonchalant moet inspelen in plaats van er zo snel mogelijk voor te zorgen dat hij uit balbezit is. Puyol denkt tactische richtlijnen te moeten geven in plaats van zo secuur mogelijk gaten te dichten en op hoekschoppen met lijf en leden een kopper van de tegenpartij te neutraliseren. Valdez wordt niet rood van schaamte nadat hij onoplettend een terugspeelbal pakt, maar slingert meteen verwijten in het rond. Hierdoor kunnen ook de echte sterren (Ronaldinho, Messi, Zambrotta) niet schitteren en dus krijgen zij van de omhooggevallen dravers ook meteen een blik van ‘Kan jij het wel dan?’. Tip voor Rijkaard: denk nu al aan volgend seizoen, ga op zoek naar ijverige spelertjes van pakweg Real Sociedad, Bordeaux en Sporting Lissabon en dan is Barça meteen weer favoriet voor de cup.

Blessures & sport zijn een paar zoals bier en mannen dat ook zijn. Een gekneusde rib hier, een blauwe plek daar. Elke actieve sporter heeft er al eens last van.

De échte sportmannen zijn echter niet vies van een échte blessure. Getuige Frank Boeckx van STVV. Hij en zijn collega's zijn de échte mannen. Een fotografische bloemlezing.

 

 

Djibril Cissé
Erik Dekker
Vladimir Beschastnykh
Tyrone Protrho
Demond Green

Voetbalcommentator, het is een vak en ras apart. Getuige ook de heer F.R. . F.R. is dé grote man van Sporza en mag dan ook alle toppers van zijn deskundig commentaar bevoorraden. Spijtig genoeg is de heer R. even bevooroordeeld als het gemiddelde bestuurslid van een vaderlandse eersteklasser.

Getuige hiervan de commentaar die R. gaf tijdens het bekertreffen Genk-Anderlecht. De man heeft duidelijk paarswitte sympathiën maar dat probeert hij zelf professioneel te verdoezelen. Of hem dat lukt of niet, volgens paarswitte fans overdoet hij het en helt de wijzer over naar de andere kant. Volgens de supporters van andere clubs is zijn voorkeur net wel duidelijk. Over te discussiëren.

Wat hij wel zeker niet probeert te onderdrukken is het feit dat hij persoonlijke favorieten heeft. Gisteren werd dat nogmaals pijnlijk duidelijk.

Ahmed Hassan speelde een dijk van een match maar F.R. werd zelfs lyrisch als de Egyptenaar een bal stopte die elke miniem van ZVK PoepKapelle panklaar kan leggen. Jaja Coelho stond vijf minuten koud op het veld, had twee frutselballen gegeven, maar werd door F.R. al beloond voor zijn "flitsend" spel.

Misschien beter zijn bril regelmatig eens op en af zetten. Daar is hij naar het schijnt nog al goed in.

In Milaan, New York en Parijs worden de modellenbureaus en topcouturiers zich er -naar men schrijft - meer en meer van bewust dat superslanke mannequins op de catwalk niet meer kunnen. Jonge naïeve meisjes spiegelen zich namelijk teveel aan dat ‘ideaalbeeld’ en hongeren zichzelf uit. Ze worden ziek en soms zelfs met heel nare gevolgen. Wij mannen hebben niet de obsessie om zo’n ritueel te volgen als we na een voetbalwedstrijd de afgetrainde bovenlichamen van de voetbalsterren zien. Dat blijft uiteraard wel even door ons hoofd spoken. ’s Anderendaags komen we dan ook naar het werk zonder eerst een boterham of twee met choco te eten en de rest van de dag slurpen we cola light in plaats van the real stuff. De meest hardnekkige soortgenoten vinden 's avonds na tien minuten in alle vakjes van hun portefeuille te speuren hun fitnessabonnement nog en gaan nog met wat – te zware – gewichten gooien. Twee dagen lang hebben ze dan serieus spierpijn en daardoor is het geweten gesust: het lichaam evolueert gestaag maar zeker richting kathedralen zoals die van Drogba, Christiano Ronaldo en andere Ronaldinho's Maldinis. Dat gevoel tempert de obsessie en van geen kwaad bewust vervallen we op de derde dag weer gewoon in onze oude gewoonte (af en toe wat junkfood, wat pintjes en wat sporten). 

Omdat een ingedeukt vertrouwen, anorexia en zelfmoord uitblijven bij het mansvolk hoeft de Fifa zelfs nog niet te overwegen om scherp afgetrainde voetballers de toegang tot het veld te ontzeggen. Toch is het een opluchting om zo’n Alex te zien bij PSV. De Braziliaan was de beste man op het veld tijdens de CL-wedstrijd Arsenal – PSV en bezorgde de Nederlanders de kwalificatie met een doelpunt. Alex heeft hamsterwangen, een behoorlijk buikje, malse ‘love handles’, een redelijke spekhals en een dikke kont. De verdediger is één meter 88 en weegt volgens de clubwebsite – waarschijnlijk nog heel verbloemend – 92 kilogram. Alex heeft daardoor een BMI van 26,4 en vrij vertaald heet dat dan: u bent te zwaar en zou meer moeten bewegen. Trekt Alex zich allemaal niks van aan. Hij stak in Londen de afgetrainde spitsen in zijn achterzak en scoorde dan maar zelf tegen zijn keeper Gomes. Ook veerde hij steeds het hoogst op bij een vrije trap en kopte volgens dat recept het doelpunt van de kwalificatie na een hoekschop in doel, iets wat diezelfde Gomez – al juichend – een spierverrekking opleverde. De man van de match trok na het eind gewoon zijn XXL-shirt uit en schonk het aan een bezoekende fan. Niks gerol met spierballen, gewoon iemand zoals u en ik…

Inside Out kon beslag leggen op een geluidsopname, opgenomen in een hoekje van de ondertussen stilgelegde werf van het nieuw nationaal voetbalcentrum in Tubeke. Een eerste stukje tussen RV & SD.

 

RV : Seg, Stéphane menne man. Nu is den Emiel toch wel gekwetst zeker. Hebben we nog ergens een bankzitter op overschot ?
SD: We hebben nog wel een paar spelers op ons lijstje staan. Aan wie denk je ?
RV: Speelt David Paas nog ?
SD: Geen paniek, René. Dat is voor niets nodig. We hebben nu in één keer een excuus als we verliezen. Zullen de Kevin oproepen, die rendeert zeker niet als enige spits.
RV: Stephane, je bent een echt genie. Heb je ook nog geïnformeerd bij je vrienden van de Lotto naar dat schuffel machien ?
SD: Jaja René, alle spelers zitten er ook al in. Enkel een keer draaien en we hebben ons elftal klaar.
RV: Perfect Stephane, moeten wel zien dat niemand op zijn beste positie speelt eh.
SD: Goed Stephane. Als we verliezen krijgen we misschien eindelijk onze C4.
RV: Nen autooo ? Wat moet ik daar mee doen ?
SD: Gene citroën, René. Uw ontslag.
RV: Ahzo, geen moeilijke termen gebruiken eh Stephane. Daar hoop ik wel op, mijn vakantie is al een tijdje geboekt.
SD: Waar gaade hene, René ?
RV: Ik ga altijd naar hetzelfde eh, Stephane. Al jaren aan een stuk. Naar Bokrijk. Daar is het heel schoon in juni. Kan daar dagen op een bankske zitten.