Waar is den tijd, dat Josip Weber nog over de Belgische velden dartelde. Samen met spitsbroeder Branko Karacic maakte hij van een match tegen Cercle Brugge voor menig tegenstander een hel. Onder impuls van het Kroatische duo slaagde Cerceltje er jaar na jaar in om zich te handhaven in eerste klasse. Niet moeilijk, met een spits die erin slaagt om bij het bescheiden (met alle respect) tweede clubje van Brugge gemiddeld meer dan twintig doelpunten te maken. Weber had alles wat een spits moet hebben : pijlsnel en vooral een neus voor doelpunten. 
De media ontdekken Weber begin jaren '90. Hij is een gewillig slachtoffer bij de legendarische verborgen camera van Carl Huybrechts (Weber krijgt om de haverklap telefoon als hij probeert de krant te lezen). De Kroaat vertedert menig huisvrouw met zijn guitige tongval en fonkeloogjes. En de liefde is wederzijds.
Weber wordt Belg én Rode Duivel. Hij speelt 8 keer, scoort zes keer waarvan vijf keer bij zijn debuut tegen Zambia. Op het WK94 is hij betrokken bij één van de beklijvendste gebeurtenissen in de Belgische interlandgeschiedenis. Weber wordt overduidelijk door Thomas Helmer onderuitgeschoffeld maar scheidsrechter Röthlisberger laat doorspelen en de Belgen mogen naar huis.
In 1994 wint Cercle de jackpot. Anderlecht haalt de portefeuille boven en haalt de pocketspits naar het Astridpark. Lang geniet paars-wit niet van de Kroaat. Januari 1995 slaat het noodlot toe. Weber knalt met zijn knie tegen een doelpaal. Het begin van een lange lijdensweg die hem in 1997 uiteindelijk doet stoppen.
Hij vult zijn voetbalpensioen in Split met een waterfabriekje en een eigen jachtclub.
(foto : www.cerclebrugge.be)
Reacties (2)
Hij probeerde niet de krant te lezen, hij was deeg aan het kneden om zijn eigen "broodje te bakken".
Geplaatst door Christian | 16 november 2006 10:31
Gepubliceerd op 16 november 2006 10:31
dit is op een top Nostalgie
Geplaatst door Nostalgie | 29 juli 2007 21:12
Gepubliceerd op 29 juli 2007 21:12