De verwachtte mindere dag, is er dan toch gekomen. De crashes in Brugge, waar ik lelijk gefilleerd van terugkeerde, hebben me belet om op volle kracht aan de start van Brasschaat te komen. De heling van de wonden, hebben heel veel energie gestolen en hem me ervan belet dat ik sinds Brugge, niet meer heb kunnen zwemmen. Als je gedurende 6 weken al maar 1 keer per week zwemt, weet je op voorhand dat de terugval moet komen. Toch ben ik zeker niet volledig kopje onder gegaan en ben ik in het totaal toch nog bij de eerste 40 en 7de bij de agegroupers geeindigd. Een resultaat waar ik voor het seizoen, zeker een rondedansje had voor gemaakt. Dus, zeker als triatlon slechts een hobby zoals een ander is, moet ik zeker tevreden zijn. Toch moet ik eerlijk zijn, en heb ik niet echt zoals de vorige wedstrijden ten volle kunnen genieten. In het zwemmen kon ik niet diep gaan en wist ik dat ik hopeloos achter de feiten aanzwom. Ik kwam met atleten uit het water die ik normaal 1 a 2 minuten voor was. Ik had echt een onaangenaam gevoel, dat duurde tot km 65 in het fietsen. Toen waren mijn benen eindelijk losgereden en ben ik samen met een Brit uit de wel heel omvangrijke en dicht opelkaar rijdende groep weggereden. Raar maar waar, maar ik had nog de 3de tijd gereden en dat met stramme benen. In het lopen ging het vrij goed, maar had ik toch zeker niet de beste soepele loopbenen en kon ik niet echt diep gaan. Gezien mijn erbarmelijke week had ik mij maar 1 doel vooropgesteld :onder de 1.20h lopen. Hierin slaagde ik met 1.14 met glans (al heb ik mijn twijfels aan de juistheid van de afstand)? Verder moet ik tevreden zijn dat een slechte dag toch helemaal zo slecht nog niet is. Brasschaat is zeker niet mijn favoriete wedstrijd, al is het loopparcours prachtig. Het is toch ook veel leuker als iedereen samen start en je een beetje meer overzicht op de race hebt. Toch raar dat er in Brasschaat altijd zo veel gestayerd wordt, zelfs bij de pro's naar het schijnt. Prachtig dat toch de beste gewonnen heeft en dat het dan nog een jonge belg is met een prachtige toekomst in het verschiet. Wie gaat deze klepper er afzwemmen, fietsen of lopen? Er zullen er geen 10 op de wereld rondlopen.
Alle hetric atleten deden een degelijke wedstrijd. Er zit duidelijk progressie in de club.
Volgend jaar zal ik waarschijnlijk de voorkeur geven aan Stein. Nu ga ik rusten tot vrijdag en dan begin ik aan de opbouw van mijn 2de seizoenshelft met Aarschot, Eupen, Viersel en Lanklaar op het menu. Likkebaardend kijk ik al toe, al zullen de volgende 3 weken zonder competitie ook enorm deugddoen.
De volgende blog zal ik terugblikken op het voorseizoen.
groeten de rustende
NICK
Reacties (1)
Nick,
Ondanks alles, zeer zeker een prestatie om trots op te zijn. Toen je mij voorbijvloog daar op de piste, leek het alsof er nooit sprake was geweest van valpartijen en dergelijke.
Verder ineens nog een merci'ke. Mijn zwemtijden zijn tov vorig jaar serieus verbeterd, ik denk dat ik daar voornamelijk zwemtrainer Nick Baelus voor moet danken.
Greetz
Jan
Geplaatst door Jan | 26 juni 2007 14:41
Gepubliceerd op 26 juni 2007 14:41