Crossen als therapie
Dreamteamtrainer Rob Veer had me gewaarschuwd dat het herstel na de zware marathon van Eindhoven wel eens langer zou kunnen duren dan gebruikelijk. Hij heeft gelijk gekregen. Zowel fysiek als mentaal was ik een beetje op. Daarom besliste ik om tijdelijk alle schema's in de prullenbak te gooien en alleen maar te lopen wanneer ik er zin in had. Het volume is de voorbije weken dan ook teruggevallen tot een dertigtal kilometer per week.
Ook schrapte ik alle wedstrijden van mijn kalender. Enkel voor de Cross der Jongeren in Waregem maakte ik vorige week een uitzondering omdat we er een familie-uitstapje wilden van maken. Jongste zoon Simon gaf het goede voorbeeld met een twaalfde plaats op zesentwintig deelnemers bij de eendjes. Een mooi resultaat voor hem want de dag voordien had hij nog een zware voetbalwedstrijd gespeeld waarin hij overigens drie keer scoorde. Daarna was het de beurt aan mijn vrouwtje die ergens midden het deelnemersveld eindigde en daar heel content mee was.
Om 12u32 moest ik in de wei. Gezien het beperkte trainingsvolume en een lichte verkoudheid maakte ik me weinig illusies. Ik was zowat de oudste in mijn reeks en moest het als bijna-veertiger opnemen tegen jonge gasten van 16 jaar. Bovendien was ik één van de weinigen die geen spikes had. Bij het startschot stoof iedereen weg. Met alle moeite van de wereld probeerde ik me in de staart van het peloton vast te bijten. Een blik op mijn hartslagmeter leerde me dat dat een slecht idee was en nog voor de eerste bocht liet ik het peloton gaan. Ik kwam in een klein groepje terecht dat ik op de sintelbaan van de beroemde Waregemse hippodroom vrij gemakkelijk kon volgen maar van zodra we op een grasstrook kwamen, voelde ik het gemis aan spikes en moest ik alle zeilen bijzetten. Na vier kilometer ploeteren kwam ik binnen als 52e op 60 deelnemers. Toch was ik heel gelukkig want ik klokte af in een tijd van 15'40” en dat is toch nog altijd meer dan 15 km/u. Daarna liepen we allemaal samen (ook onze oudste zoon Cédric deed mee) de Volkscross.
Inmiddels is de loopgoesting teruggekeerd en smeed ik nieuwe plannen. Op 26 april start ik in de marathon van Antwerpen om onder de 3u20' te duiken. Daarvoor zal ik het trainingsvolume proberen op te drijven tot 350 kilometer per maand. Tot het einde van het jaar blijf ik echter lopen zonder schema. Misschien dat ik tussendoor nog enkele wedstrijdjes mee pik maar dat zal dan wel telkens een beslissing van het laatste moment zijn.