"Tom Boonen is een grote kampioen." Dat zijn ook de woorden van de beste renner ooit, Eddy Merckx. Andere uitdrukkingen zijn niet van toepassing voor Boonen. Hoe hij zondag de koers werkelijk domineerde, was schitterend. Bij deze heeft de voormalige wereldkampioen alle critici de mond gesnoerd.
Ook ik had in mijn vorig blogbericht lichte twijfels over Boonens voorjaar. Mocht hij deze zege zijn misgelopen, dan had Tornado Tom geen enkele waardige prijs gewonnen. Maar ik zag al lang dat Boonen heerste in de Hel. Het is ook de beste methode om als snelle man zelf te gaan aanvallen. Hoe kleiner de groep, hoe beter voor een sprinter. Op Carrefour de l'Arbre stond mijn hart toch even stil. Ik zag Boonen een stuurfout maken en Cancellara anticipeerde en ging meteen versnellen. Ballan leek stilletjes aan te sterven en Boonen moest naar het wiel. Maar eens hij over de Italiaan was, zat hij prompt aan het wiel van Spartacus. Ik had toen al de zege van Tom Boonen in Parijs-Roubaix 2008 genoteerd. Van Ballan had ik geen schrik meer en Cancellara had zijn beste kruit verschoten.
Dat zag je ook in het verdere verloop van de wedstrijd. Cancellara en Ballan lieten zich gewillig naar de slachtbank voeren en Tom Boonen heeft nog nooit zo gemakkelijk gewonnen in de sprint. Hij is in de vorm van zijn leven. Dat is natuurlijk ook het resultaat van die specialisatie. Het wordt onmogelijk om alles te winnen in het voorjaar. Steeds meer renners gaan zich toeleggen op een wedstrijd. En zoals Boonen dat zondag deed, was subliem.
Verder telde de toptien nog drie Belgen, naast de laureaat. Leif Hoste werd te licht bevonden en kan zich niet achter excuses wegsteken. Stijn Devolder was ook weer in goede doen, maar zat een beetje in de tang met CSC-renner Stuart O'Grady. Daarnaast was er ook nog de uitstekende prestatie van Johan Vansummeren. Iedereen deed altijd maar minachtend over de lange renner van Silence-Lotto. Maar vorig seizoen wist hij al het eindklassement in de Ronde van Polen (ProTour) op zijn naam te schrijven. Zijn carrière zit in een stijgende lijn en ik denk dat we niet al te lang meer zullen moeten wachten op nog een grote overwinning van Vansummeren. HIj was ook in Parijs-Roubaix bij de sterkste renners. Hoe hij al dat werk verzette voor kopman Hoste, chapeau!