De Flandrien

Mark Cavendish heeft voor het tweede jaar op rij de Scheldeprijs Vlaanderen gewonnen. Hij klopte Tom Boonen op de meet. De laatste stak zijn handen te vroeg in de lucht, waardoor de aalvlugge Brit zijn wiel nog ervoor kon gooien. Voor Cavendish zelf was het een opluchting.

Wij hadden achteraf een gesprek met de winnaar, Mark Cavendish, die enorm blij is met zijn zege. "Met deze zege wil ik ook vooral bevestigen dat ik bij de snelste ter wereld ben. Vorig jaar was geen toevalstreffer, daarom ben ik fier dat ik hier vandaag kon winnen. Het is een bevestiging van vooruitgang in mijn carrière. Nu leg ik me toe op de Giro d'Italia, maar eerst rij ik Romandië."

Voor de wedstrijd was het nog niet duidelijk welke kaart de ploeg Quickstep ging uitspelen. Was het de joker Wouter Weylandt, of de koning Tom Boonen? Het werd uiteindelijk toch de winnaar van Parijs-Roubaix en hij werd perfect gepiloteerd naar de zege. Spijtig genoeg stak hij zijn handen te vroeg in de lucht. Maar ach, beter hier dan in Milaan-San Remo, remember Zabel?

De druk was van de ketel voor Tom Boonen en daarom waagde hij wel zijn kans in de massasprint. In Gent-Wevelgem en vroegere koersen deed hij dat nog niet, vooral met het oog om zich te sparen voor 'zijn' klassiekers. Toch lijkt het me of Boonen wat van zijn snelheid heeft moeten inboeten. Afwachten wat de Tour de France zal geven...

"Tom Boonen is een grote kampioen." Dat zijn ook de woorden van de beste renner ooit, Eddy Merckx. Andere uitdrukkingen zijn niet van toepassing voor Boonen. Hoe hij zondag de koers werkelijk domineerde, was schitterend. Bij deze heeft de voormalige wereldkampioen alle critici de mond gesnoerd.

Ook ik had in mijn vorig blogbericht lichte twijfels over Boonens voorjaar. Mocht hij deze zege zijn misgelopen, dan had Tornado Tom geen enkele waardige prijs gewonnen. Maar ik zag al lang dat Boonen heerste in de Hel. Het is ook de beste methode om als snelle man zelf te gaan aanvallen. Hoe kleiner de groep, hoe beter voor een sprinter. Op Carrefour de l'Arbre stond mijn hart toch even stil. Ik zag Boonen een stuurfout maken en Cancellara anticipeerde en ging meteen versnellen. Ballan leek stilletjes aan te sterven en Boonen moest naar het wiel. Maar eens hij over de Italiaan was, zat hij prompt aan het wiel van Spartacus. Ik had toen al de zege van Tom Boonen in Parijs-Roubaix 2008 genoteerd. Van Ballan had ik geen schrik meer en Cancellara had zijn beste kruit verschoten.

Dat zag je ook in het verdere verloop van de wedstrijd. Cancellara en Ballan lieten zich gewillig naar de slachtbank voeren en Tom Boonen heeft nog nooit zo gemakkelijk gewonnen in de sprint. Hij is in de vorm van zijn leven. Dat is natuurlijk ook het resultaat van die specialisatie. Het wordt onmogelijk om alles te winnen in het voorjaar. Steeds meer renners gaan zich toeleggen op een wedstrijd. En zoals Boonen dat zondag deed, was subliem.

Verder telde de toptien nog drie Belgen, naast de laureaat. Leif Hoste werd te licht bevonden en kan zich niet achter excuses wegsteken. Stijn Devolder was ook weer in goede doen, maar zat een beetje in de tang met CSC-renner Stuart O'Grady. Daarnaast was er ook nog de uitstekende prestatie van Johan Vansummeren. Iedereen deed altijd maar minachtend over de lange renner van Silence-Lotto. Maar vorig seizoen wist hij al het eindklassement in de Ronde van Polen (ProTour) op zijn naam te schrijven. Zijn carrière zit in een stijgende lijn en ik denk dat we niet al te lang meer zullen moeten wachten op nog een grote overwinning van Vansummeren. HIj was ook in Parijs-Roubaix bij de sterkste renners. Hoe hij al dat werk verzette voor kopman Hoste, chapeau!

Tom Boonen was afgelopen zondag in de Ronde van Vlaanderen misschien wel de sterkste man in koers. Op de Koppenberg, net als de vorige jaren, trok Boonen eens stevig door. Enkel Stijn Devolder kon hem bijbenen. Zelfs de ongenaakbare Cancellara moest passen. Maar resultaten wist Tom Boonen dit jaar nog niet te rijden. Het spreekt wel in zijn voordeel dat hij zondag zijn ploegmaat wel mee aan de zege heeft geholpen.

Even ter verduidelijking:
Resultaten Tom Boonen  vorig jaar / dit jaar

• Omloop Het Volk: 3e / 85e
• Kuurne-Brussel-Kuurne: 1ste / 4de
• Milaan - San Remo: 3e / 29ste
• Dwars door Vlaanderen: 1ste / 37ste
• E3 Prijs: 1ste / 8ste
• Ronde van Vlaanderen: 12de / 17de
• Gent-Wevelgem: 27ste / 150ste

Natuurlijk kan je een renner niet altijd op cijfers beoordelen, maar Boonen heeft dit jaar nog geen 'grote vis' op zijn palmares staan. Het kan wel deel uitmaken van zijn voorbereiding. Vorig jaar, en ook de jaren daarvoor, was Boonen de grote slokop in het klassieke voorjaar. Met als resultaat dat hij tegen de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix een beetje op het einde van zijn Latijn zat. Dit jaar heeft Boonen beter opgebouwd, maar mocht hij zondag in de Hel van het Noorden de zege mislopen, dan heeft hij er maar een kaal voorjaar opzitten.

Ik had toch gehoopt dat Boonen zich iets meer zou mengen in massasprints, zoals ook afgelopen woensdag in Gent-Wevelgem. Maar de voormalige wereldkampioen wil blijkbaar zo weinig mogelijk risico's nemen om uit te blinken in zijn koersen. Hij bewees zondag al dat dat misschien wel de juiste tactiek is. Maar iedereen zal de editie van de Ronde van Vlaanderen 2008 herinneren als het meesterwerk van Stijn Devolder. Niemand zal zich de uitstekende Boonen voor de geest halen.

Het is nog maar eens het bewijs dat het wielrennen aan het veranderen is. Renners moeten zich steeds meer en meer gaan toespitsen op bepaalde koersen. Het is tegenwoordig bijna onmogelijk om vanaf Milaan- San Remo uit te blinken tot Luik-Bastenaken-Luik. Dat is volgens mij alleen maar een positief teken, naar het dopinggebruik toe. De wielrenners worden terug 'gewone mensen', die even kwetsbaar zijn in een slecht moment. Ik hoop maar voor Tom Boonen dat hij zondag geen slechte dag kent, want anders kan zijn voorjaar wel eens worden afgeschilderd als een mislukking...

Stijn Devolder heeft zijn zege in de Ronde van Vlaanderen meer dan verdiend. Volderke was duidelijk één van de sterkste renners in koers. Hij won de wedstrijd al eens bij de junioren, maar dit was een echt huzarenstukje. Devolder was overal, hij reed dikwijls vooraan het peloton en ging ook al eens mee met een ontsnapping. Op de Koppenberg was hij eigenlijk de enige die Tom Boonen kon volgen.

Toen Devolder in de ontsnapping met Kroon, Langeveld, Hincapie en Ballan terecht kwam, zag je dat hij weer in goede doen was. Bedoeling was vooral om hem in te tomen, daar hij in het verleden dikwijls te gulzig met zijn krachten omsprong. Vandaag leken ze echter onuitputtelijk. Tijdens de Haaghoek zat Volderke al op kop te rijden. Ik had nooit gedacht dat de ploegleiding hem in bedwang konden houden in die ontsnapping, maar Devolder zette zich geleidelijk aan toch meer achterin. Ik zag die ontsnapping wel ver dragen, wie weet zelfs tot op de finish.

 Wanneer het peloton kwam aansluiten bij de ontsnapping met Ballan en co, besloot Devolder meteen om terug aan de boom te schudden. Uitstekende tactiek, maar je moet beresterk zijn om zoiets te kunnen uitvoeren. Op dat moment moesten er nog 25 kilometer afgehaspeld worden. Ik dacht nooit dat hij het tot op de finish zou uitzingen. Maar Volderke ging vlot over de kasseien en aan zijn stijl kon je zien dat hij uitstekend reed. Het was pas op de Muur dat ik er echt in ging geloven. Devolder reed daar nog vlot naar boven, maar voelde toch de hete adem van de achtervolgers in zijn nek. Eerst Langeveld en daarna Juan Antonio Flecha zijn nog heel dicht gekomen bij Devolder. Maar wat een ijzersterke prestatie, om solo te kunnen weerstaan aan de achtervolgende groep.

Wat ik wel vond, was dat Tom Boonen minstens had moeten mee zijn met Flecha. Uiteraard kan hij niet met elke ontsnapping meespringen om de vlucht van Devolder te dekken en ik weet natuurlijk niet welke inspanningen hij al had geleverd. Hij kan ook gedacht hebben dat het misschien beter was om slechts 1 persoon in de achtervolging te hebben, ipv een klein groepje. Hij zou dan pas reageren op een tegenreactie van de andere vluchters. Dan had hij toch zeker mee moeten zijn met Nuyens. Iedereen kent toch de kwaliteiten van de Bom van Bevel, ook al had ik mijn bedenkingen in het begin van het seizoen. Ik bied bij deze mijn verontschuldigingen aan bij Nuyens, die het wel degelijk in zich heeft om een grote koers te winnen.

Het was natuurlijk een zegen voor Devolder dat Tom Boonen in de achtervolgende groep zat. Volgens mij was Tornado Tom de sterkste man in koers, zo gemakkelijk reed hij over de kasseien. Niemand van de achtervolgers wou natuurlijk met Boonen naar de streep rijden en zo kwam er heel wat twijfel in die achtervolgende groep. Dat heeft allemaal in het voordeel van de ontketende Devolder gespeeld. Niet dat dat iets afdoet aan zijn prestatie, want je moet het toch maar doen.

Nu kan Stijn Devolder zich gaan voorbereiden op zijn grote droom, de Tour de France. Maar of hij daar echt een podiumplaats uit de brand kan slepen, betwijfel ik. Hij heeft natuurlijk het talent, dat hij schitterend tegen de klok kan rijden, maar volgens mij komen zijn klimcapaciteiten over drie weken nog wat tekort. In de Vuelta van vorig jaar, waar hij uiteindelijk elfde werd, zag je toch ook dat zijn kaars aan het uitdoven was. Natuurlijk had Devolder er toen al een loodzwaar programma opzitten. Nu gaat hij zich wat sparen met het oog op een mooi klassement in de Ronde van Frankrijk. Wie weet kan hij ook daar voor de verrassing zorgen.

De eerste grote klassieker van het seizoen zit er op. Milaan - San Remo kende een relatief verrassende winnaar met Fabian Cancellara. Meestal triomfeerden de snelle mannen op de Via Roma (waar de aankomst nu niet meer ligt). Ik vrees dat de Zwitserse krachtpatser van CSC nog dikwijls het pad van onze Belgen zal kruisen dit jaar. Cancellara kan immers alles. Geef hem 100 meter en je ziet hem nooit meer terug.

Dat gebeurde ook gisteren in de Primavera. Op en over Landaluze en niemand kon op het wiel springen. Phillipe Gilbert is zowat de enige Belg die recht op vermelding heeft. Phil pakte ook gisteren weer uit met zijn snedige demarrage. In de sprint voor de tweede plaats werd hij alsnog geklopt door Pozzato, maar Gilbert kan terugblikken op zijn meest geslaagde Milaan - San Remo.

Wie minder goed voor de dag kwam, was Tom Boonen. Het blijft enorm moeilijk om deze koers te controleren en Boonen heeft misschien net iets teveel afgewacht. Oscar Freire was wel attent en sprong probleemloos mee met de ontsnapping. De renner van Rabobank kent een subliem seizoensbegin, maar kwam op het einde toch ook net tekort voor het podium. Bij Freire is het meestal: "If you're not first, you're last". Als hij niet wint, zal de Spanjaard zich ook niet inzetten voor een ereplaats.

Wat ik eerder al schreef op deze blog, kwam ook gisteren weer uit. Gert Steegmans moest al vroeg de rol lossen. De kaap van 200 kilometer blijft moeilijk voor de Limburger. Puur op sprinterscapaciteiten kan Steggels met de grote jongens meespelen, maar hij moet wel in zijn dagje zijn.

Al bij al een teleurstellende prestatie van de Belgen, al had er misschien wel meer ingezeten voor Gilbert.

Parijs-Nice is, vooralsnog zonder enige schorsing, van start gegaan. De eerste twee dagen werden overschaduwd door echt Flandrien-weer. En wie kan daar beter in uitblinken dan Gert Steegmans?

Gert Steegmans won de eerste rit indrukwekkend op een stevig stuk 'vals plat'. Hij spurtte iedereenuit het wiel. Zelfs de grote bonk uit Noorwegen, Thor Hushovd, kon Steggels niet bijhouden. Het slechte weer past niet echt bij 'de Koers naar de Zon', maar daar trok Steegmans, als een ware Flandrien, zich niets van aan in de tweede rit. In een groepje met Chavanel en Albasini reed hij probleemloos naar Hushovd en ze bleven voorop. Toen Steegmans aanzette voor zijn sprint, moest Hushovd meteen een lengte laten. De explosiviteit van de Quicksteprenner is er duidelijk op vooruit gegaan.

Steegmans is ook zo'n type sprinter dat van ver kan aangaan, maar die inspanning dan ook nog eens kan volhouden. Dat konden we ook al bewonderen in de Tour de France van vorig jaar, waar hij in Gent de spurt aantrok voor ploegmaat- en kopman Tom Boonen, maar simpelweg niemand meer langs zich duldde.

Steegmans geniet ook van minder stress bij een ploeg als Quickstep, nu hij eigenlijk geacht wordt om te werken voor Tom Boonen. De druk om zelf te winnen is kleiner. Hetzelfde maakte hij ook al mee bij Davitamon-Lotto, waar kopman Robbie McEwen ook al gebruik kon maken van de diensten van de Limburger. In de Ronde van België 2006, remonteerde Steegmans Tom Boonen op ongeziene wijze. Hij kwam van buiten het beeld en trok helemaal naar voren, om na een intensieve sprint van 500 meter de handen in de lucht te gooien. Dat was volgens mij de laatste bevestiging die Boonen nodig had om te weten dat Steggels beter in hetzelfde team reed dan hijzelf. Daar gingen ook echt voor het eerst mijn ogen open wat voor een krachtpatser die Steegmans eigenlijk wel was/is.

En je zou zeggen dat Steegmans met zo'n lijf, 82 kilogram voor 1meter90, ook perfect geschikt zou zijn voor de noordelijke klassiekers. Maar in de grote koersen lijkt de Limburger nog te kort te komen. Telkens de grens van de 200 kilometer overschreden wordt, is de tank leeggelopen. Misschien komt dat nog met de jaren, ook al wordt Steegmans dit jaar 28. Steegmans durft zich momenteel ook nog niet echt 'gooien' in een massasprint. Hij gebruikt te weinig zijn stevige lichaam om posities te winnen of te behouden. Als hij dat leert, denk ik dat hij in een sprint met Boonen zeker de evenknie kan zijn van Tornado Tom. Volgens mij kan dit wel eens het jaar worden van Gert Steegmans, ik hoop het alvast voor hem en natuurlijk het Belgische wielrennen!

Philippe Gilbert zet zijn goede vorm voort. De enige échte topfavoriet kon in een massasprint de GP Samyn op zijn naam schrijven. Frederic Amorison, een beetje de eeuwige belofte (ondertussen al 30 jaar) werd in de laatste meters bij de kraag gevat.

Wat wel opmerkelijk is, is de prestatie van Kevyn Ista (foto). Het 22-jarig Waalse talent bevestigt al het goede dat we van hem hebben gezien in de Ronde van België vorig jaar. Daar sprong de relatief onbekende Ista voor het eerst in het oog. Hij werd elfde in de einduitslag en kon terugblikken op een geslaagde Ronde van België. Kevyn Ista is in ieder geval een naam om te onthouden in het voorjaar. De renner won immers in 2006 de Ronde van Vlaanderen voor beloften.

Verder eindigden ook Nico Sijmens, Maarten Wijnants, Kristof Goddaert, Staf Scheirlinckx en Igor Abakoumouv in de toptien. België boven dus!

Schoeters Kevin

"Et Gilbert est le champion du monde !" Dat was de uitspraak van RTBF-commentator Rodrigo Beenkens tijdens het Wereldkampioenschap 2005 in Madrid. Co-commentator Marc Uytterhoeven moest toen de Waal uit zijn roes schudden en hem erop attent maken dat het wel degelijk Boonen was die wereldkampioen was.

Misschien was Beenkens iedereen drie jaar voor met die uitspraak. Na zijn eerste grote overwinning in Het Volk, in 2006, demonstreerde Gilbert tijdens de editie van 2008. Als een ware Flandrien vertrok Gilbert op 50 kilometer van de aankomst. Hij pikte alle lijken van de vroege vlucht op, om zo in zijn eentje met een minuut voorsprong de handen in de lucht te kunnen steken. Het deed me spontaan terugdenken aan de E3-Prijs Vlaanderen in 2005. Daar vertrok Boonen op 60 kilometer met enkel Klier in het wiel. De Duitser was toen zo gewillig om Boonen bij te staan tot aan de meet en was duidelijk tevreden met een plaatsje op het podium.

Gilbert duldde echter geen tegenstand. Nick Nuyens had de aanval doorzien en schoof mee met Phil. Maar de Bom van Bevel kon het wiel niet houden. Later beweerde hij dat "het te vroeg was om te aan te vallen". Nuyens kon nog wel mooi tweede worden, maar volgens mij wordt het ook dit jaar geen 'grote vis' voor de sluipschutter. Gilbert daarentegen moet zijn vorm proberen vast te houden. Het gevaar bestaat echter dat hij tegen de Waalse klassiekers uitgeblust zal zijn. Gouden raad: spaar je ook voor het najaar. Dan kan Rodrigo Beenkens misschien wel met zijn geliefde uitspraak uitpakken.

Schoeters Kevin