Johan, Jan en Filip
"Van Basten bakt er werkelijk niks van. Hij is enkel aangesteld voor zijn charisma. En Van Basten weet zijn spelers altijd op de verkeerde plaats uit te spelen. Europees kampioen kunnen we worden indien de bondscoach per vergissing toch zijn spelers op de juiste plaats weet uit te spelen." Johan Derksen, columnist van een Hollands sportmagazine en als ik me niet vergis in een ver verleden een opvallend opvallende speler die zichzelf onnoemelijk belangrijk vindt en vond, haalt zwaar uit naar de Nederlandse bondscoach.
Van Basten Marco is voor hem een kluns die niks van voetbal kent. In eenzelfde pennentrek maakt hij ook de Belgische nationale ploeg met de grond gelijk. Wat bezielt zulke mensen eigenlijk? Je vindt ze overal terug, de Derksen-columnisten. Gefrustreerde egotrippers die zelf in de picture willen staan. Die uitvoerig schrijven over voetbal, tennis of badminton alhoewel ze zelf niet verder zijn geraakt dan een balletje potstampen tijdens de schooljaren op de verharde speelplaats.
Waarschijnlijk waren het de studenten die wanneer de ploegen moesten verdeeld worden tot het einde overbleven. Die tenslotte als laatsten mochten aansluiten tegen de goesting van de medemaats want ze haalden het niveau naar beneden. De gasten die tijdens examentijd niet lieten afkijken en ostentatief de elleboog voor hun examenblad posteerden. Mensen die perfect wisten wanneer dat je 't' of 'dt' schrijft. Die geprobeerd hebben om op de sportladder op te klimmen, maar reeds bij de eerste hindernis naar beneden tuimelden. Jaloers ziekelijke mensen die zich via hun stekelige pen een bepaalde belangrijkheid hebben toegeschreven.
Rotzooi spuien is in. Opvallend hoe sommigen die amper een sportschoenveter kunnen knopen een deskundige negatieve mening kunnen geven over mensen die dag en nacht professioneel met hun vak bezig zijn. Maar het verkoopt. Hoe kan anders een Nederlandse columnist de Belgische media halen. Waarschijnlijk is Van Basten hem vergeten goeiedag te zeggen of heeft hij geweigerd voor een gesprek met desbetreffende zichzelfrespecterende en zelfingenomen columnist.
Het is een hemelse verademing om iemand als Jan Mulder te mogen lezen. Humoristisch kritisch en in zijn schrijven proef je de kleedkamergeur. Of een Dewulf die met een dubbelhandige pen regelmatig een ace slaat. Maar deze mannen weten waarom...