Georges Clooney is niet te spreken over paperazzi die hem achtervolgden op zijn motor. Ze dwongen hem ertoe iets verkeerds te doen. Ze overtreden de wet en worden er nog voor betaald ook aldus mr Clooney. Nicole Kidman werd afgelopen week op de rechtbank ontboden omdat ze ook al met een paperazzo in de clinch was gegaan die haar het priveleven meer dan zuur maakte.
In een nog niet zo ver verleden werd de familie van ondergetekende tijdens Kims trouwweek door een horde fotografen achtervolgd, gestalkt en dag en nacht in hun priveleven gestoord. Een horde camera's die je achtervolgen, die 's nachts voor je deur postvatten en genoeg lawaai maken opdat je honden je ieder nachtelijk uur wakker blaffen. Die postvatten in alle eetgelegenheden waarin ook maar iemand van de familie een maaltijd zou kunnen of willen nuttigen. Soms kun je er nog begrip voor opbrengen omdat deze mensen voor de ultieme foto een pak poen kunnen binnen rijven. De wedijver tussen de verschillende kranten en mediagroepen is ongemeen groot en zorgt voor extra werkdruk bij de journalist of fotograaf.
Er moet gescoord worden. Sensationeel nieuws is aan de orde. We leven in het bigbrother tijdperk. Soaps allerhande. Het binnenkijken bij de buren is gemeengoed geworden. Mensen laten zich betalen om in hun slaap of badkamer mee te kijken. We mogen weten welk soort lingerie er voor welke gelegenheid ze gedragen wordt. Wanneer, waar en hoe ze de liefde bedrijven en welke attributen dat ze daar eventueel bij gebruiken.
Geen nieuws bestaat niet meer. Men maakt wel nieuws. Een Miss Planckaert verkiezing in Eddys nederige stulpje of een kameel die gewoon komt binnengewandeld op een verjaardagsfeestje bij de Jean Marie. Het verkoopt. En terecht. Het doel heiligt de middelen. Het gevecht om de kijker vraagt om sensationele ideeën. Hopelijk gaat men hierin niet te ver en wordt het recht op privacy geen gevecht om privacy.