Het monster van Well Ness
Kim Gevaert, Olivia Borlée, Hanne Marien en de Elodie Ouedraogo. Vier snelle goedogende hindes bezorgden ons klein landje een onverhoopte bronzen plak. Vooral Kim Gevaert in de laatste rechte lijn was indrukwekkend. Als man achter zo een vrouw lopen lijkt me onbegonnen werk. Een 100 meter fenomenale spierexplosie. Vuisten gebald en met een gelukzalige glimlach passeert ze de meet om iets later overgelukkig in de armen van de andere drie atletes te vallen.
Vier afgetrainde pezige lichamen met een vetpercentage om iedere vrouw jaloers te maken, bouwen een feestje. Op dit zelfde ogenblik vraag ik me af of Kim Gevaert net als zovele andere vrouwen een nachtcrème gebruikt. Of ze af en toe haar billen aftast op zoek naar het cellulitisspook. Of ze haar neus niet te groot, te breed of te dik vindt telkenmale ze voor de spiegel staat en een puist uitknijpt. Of ze namaaknagels laat opzetten en er over denkt om haar kraaienpootjes te laten verwijderen.
Vragen die heden ten dage bijna iedere vrouw en stilletjes aan ook menige man zich stelt. Wij leven in de wellnesscultuur. Er wordt nu even snel beslist over een neuscorrectie als over de aankoop van een nieuw paar schoenen. Het gevaar is wel dat ze beiden in de loop der jaren gaan uitzetten of los komen te zitten. We moeten afkicken van ons jachtige leven. En ik ken er wel enkelen die geregeld op jacht gaan. We moeten ontgiften alhoewel bij sommigen dan toch wel de milieu-inspectie in actie moet treden. We moeten meedoen aan het zogezegde schoonheidsideaal. Siliconenborsten, billen optrekken, hairweaving, kortom voor ieder wat wils.
Verleden week ging zelfs de eerste wellnesszaak voor kinderen open. Degenen die normaal na hun schoolwerk met vriendjes en vriendinnetjes op straat rondhangen liggen nu in het bubbelbad het jeugdige jachtige leven weg te spoelen. Gezichtsmassage, pedicure en namaaknagels vervolledigen de behandeling. Binnen enkele jaren kunnen ze aan het grote correctiewerk beginnen en menige kassa spijzen.
Enkele dagen terug was er een reportage met Linda de Mol waarbij een zwarte chirurg -type Jeff Hoeybergs- een vrouw letterlijk tussen haar benen zat op te meten. 8000 dollar om de kleine schaamlippen te verkleinen. 5000 dollar om de clitoris meer vooruit te brengen en daardoor gevoeliger te maken. Dat mag wel iets kosten. Ondertussen zag hij ook dat ze een dubbele kin had en haar schaamheuvel te veel vet bevatte. Nog eens 12.000 dollar. Iets teveel van het goede me dunkt. Waarschijnlijk geen zwartwerker deze gast, maar wel een zwartkijker.