Het lijkt al zo lang geleden, maar ooit gaf ik mezelf tot mijn vijftigste om te leven op het ritme van wedstrijdkalenders, om mijn humeur - deels dan toch - te laten bepalen door de ups en downs van anderen, om onveranderlijk ambities van diezelfde anderen nu eens bij te stellen, dan weer - en misschien vooral - te helpen waarmaken.
Vandaag stel ik vast dat daarvan niks, maar dan ook niks, in huis is gekomen.
Meer nog, ik beweeg me op meer fronten dan ooit tevoren. Letterlijk en figuurlijk. Sven Nys en Kenny Belaey moeten het volgend week-end Down Under waarmaken in Canberra, en terwijl het nieuwe veldritseizoen al enkele weken op gang is geschoten wil Luc Van Lierde in Hawaii op veertigjarige leeftijd nog 1 (?) keer schitteren. Ik plande enkele dagen geleden samen met Tim Brydenbach zijn volgende stappen op het aartsmoeilijke pad naar zijn verdere triatlondoorbraak, en het hoe en waarom van het onbegrijpelijke, haast desastreuze seizoen van Mario Aerts laat me niet los. Daarnaast is meerazen in de oeverloze ambitie van topbelofte wielrennen Jan Bakelants niet altijd even simpel. Ik besef ook dat de samenwerking met Silence-Lotto hoge verwachtingen schept, en dat mislukken geen optie is. Om het plaatje bijna compleet te maken opent Energy Lab dinsdag officieel de deuren voor iedereen die op een professionele manier getest en begeleid wil worden, en daar willen Bert Ackaert en ikzelf absolute topkwaliteit afleveren aan iedereen die zich aan onze zorgen toevertrouwt.
Misschien geef ik er, zoals burgemeester Gybels van Wetteren, ooit toch eens de brui aan. Uit liefde voor mijn vrouw, die me altijd en onvoorwaardelijk steunt.
Als het haar ooit te veel mocht worden.
Reacties (7)
Dag Paul
één goede raad: vergeet niet je vrouw af en toe eens echt in de watten te leggen!!! Verder veel succes met alles, ALLES, wat je doet!!!
Groetjes uit Zolder van ons allebei
Geplaatst door Mieke | 31 augustus 2009 11:13
Gepubliceerd op 31 augustus 2009 11:13
Je weet wat men zegt coach, "achter elke sterke man staat een sterke vrouw".
Dave
Geplaatst door Dave Langlet | 02 september 2009 12:40
Gepubliceerd op 02 september 2009 12:40
Hallo Paul!
Als je uw vrouw een beetje soigneert, dan moet je er de brui niet aan geven. Ik hoop in alle geval van niet. Ons Katrien gaat het volgende wielerseizoen op de weg, met het volste vertrouwen terug inzetten, onder uw hoede.
Tot binnenkort,
Vele sportieve groeten van Greet, de mama van Katrien Van Looy
Geplaatst door Greet Lievens | 08 september 2009 21:36
Gepubliceerd op 08 september 2009 21:36
Je hebt één grote zekerheid, coach: de dag dat je beseft dat je heel wat in te halen hebt mét je vrouw, zal je ook heel snel beseffen dat het eigenlijk al te laat is en dat je een flink stuk van je leven in werkelijkheid al vergooid hebt.De illusie ooit iets gedaan te hebben voor anderen zal je alleen een spiegel voorhouden vol...egoïsme.
't Is jammer maar helaas...
Geplaatst door An Van Dam | 22 september 2009 10:58
Gepubliceerd op 22 september 2009 10:58
Het begint stilaan écht akelig stil te worden 'achter de schermen'. Ik ga ervan uit dat ik niet de enige ben die de boeiende voor- en nabeschouwingen van 'onze' coach mist. Een petitie starten om Mrs. Coach aan onze zijde te krijgen?
Geplaatst door piet p. | 02 oktober 2009 14:28
Gepubliceerd op 02 oktober 2009 14:28
Hey Paul,
Al meer dan een maand geen nieuwe blogpost.
Twitter man !
http://twitter.com/deyourie
Geplaatst door Yourie Mathieu | 07 oktober 2009 19:34
Gepubliceerd op 07 oktober 2009 19:34
Waarom blogt u niet meer?
Geplaatst door Sabine | 17 november 2009 19:03
Gepubliceerd op 17 november 2009 19:03